________________
दायकगुरवश्व । श्रथवा क्वापि पुरे सुरूपा साध्वी राज्ञा धृता, सद्देन वक्तेऽपि न मुक्ता । ततो मन्त्रसिझेन नृपाङ्गणे स्तम्ला अनिमन्त्र्य खे नीताः खटखटन्ति, प्रासादस्तम्जा अपि कम्पिताः। ततो जीतेन राज्ञा सा मुक्ता । अथवा पाक्षिकसूत्रतुर्यालापके रागेण वा दोसेण (क्षेषेण ) वा मैथुनं न सेव्यं । अत्र शिष्यप्रश्नः-"स्वामिन् ! रागयुक्ता एव सर्वे विषयाननुलवन्ति, न तु षेण, अत्र दोसेणेतिपदं कथं न्यस्तं?" । गुरुराह-तवृत्तौ वदयमाणसंबन्धोऽस्ति, तथाहि-एकत्र पुर एका तपोधनी परिवाजि
काऽनेकचमत्कारधराऽऽसीत् । तया राजादयः स्वायत्तीकृताः, ते सर्वे जैनसाधूनजस्रं निन्दन्ति । हा एकदा नृपः स्वराझी प्रति तस्याः शीलादिस्वरूपं पुनः पुनः स्तौति स्म । राझी जैनसाधुगुणरता न किमपि राज्ञोक्तं श्रद्दधाति । एकदा नृपपल्या पुरोद्यानसमागता गुरव इति चोदिताः- "हे पूज्य । एतन्नृपसहितसमस्तपुरजनास्तापस्या स्वशीलादिगुणैर्वशीकृताः सन्तः प्रत्यहं जैनसाधुनिन्दा तन्वन्ति ! नगरमध्ये समागतजैनमुनीनामाहारादिकमपि न ददति । मिथ्यात्वव्याप्तं पुरं जातं । यूयं याघरथ है तदा वर”। इति श्रुत्वैको मन्त्रादिविद्यासिझः संजातकोपः साधुस्तापसीशीबनञ्जनार्थ तामाकर्षणविद्ययाऽऽकर्षयत् । साऽपि साधुं विजने स्थितं वीदय महास्मरविह्वला वेपमानाङ्गा “मत्स्मरज्वरजेषजं 5 कुरु" इतिदीनवादिनी सा स्वयमालेिखिङ्गतं । मुनिरपि तन्महत्त्ववेदनार्थ जैननिन्दकां तां देषेणा-14 | सेवत । ततः सा नंष्ट्वा गता । क्रमेण जलोदरसमा गर्जेवती जाता । जनतायां पूर्व यादृग्गुणस्तुति|स्तादृग्दोषस्तुतिः प्रससार । राजपत्नी च नृपं स्माह-"प्राणेश! पश्य तव परित्राजिकाया ब्रह्मचर्य ।
ROGRAM
Jain Education International 2010_05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
