________________
281 तं चात्तानशनं ज्ञात्वा नृपः स्वनरैररक्ष्यत् अस्योपसर्ग कश्चिन्मा कार्षीत् । इतश्च यः शिवो हतस्तेन, स| व्यन्तरोऽभूत् , स चावधिना स्वप्राग्नववैरं संस्मृत्य तं मुनिमुपपोतुं सवत्सां शिवां व्यकरोत् , नृपायुक्ता नरा यावत्साधुसन्निधौ तस्थुस्तावत्तं शृगाली न उनोति, यदा ते नराः पश्चाजवन्ति तदा शिवा खिखी-12 तिकुर्वाणा मुनिं मुहुर्मुहुश्चखाद । तां शिवोत्पादितपीमामर्शोबाधां च सहमानो निःस्पृहलावं नामुचत्,18 है किं तु धर्मध्यानं स्थिरं दध्यौ । मुःखे रोगोत्थिते सत्यार्तध्यानविवर्धके शिवोत्पादिते चोगरौअध्यानानुब-15
न्धके स नातरौजे व्यधात् ।एवं पञ्चदश दिनानि यावत्तां शृगालीकृतव्यथां सहमानो महासत्त्वोऽनशनं । अपाय कर्मक्ष्येण केवलज्ञानमासाद्य महामुनिर्महानन्दपदमवाप ॥
इति निःस्पृहनावतो रुजं, परिषहे मुनिकालवैशिकः ।
सकसैरपि साधुनिस्तथा, सहनीयोऽयमुदारनिःस्पृहैः ॥ १॥ इत्यब्ददिनपरिमितोपदेशसङ्ग्रहाख्यायामुपदेशप्रासादग्रन्धवृत्तावेकविंशस्तम्ने
पञ्चदशोत्तरत्रिशततमं व्याख्यानम् ॥३१॥
समाप्तोऽयमेकविंशः स्तम्नः
___JainEducation international 2010_
0
R
For Private
Personal use only
www.jainelibrary.org
