________________
4
%A
4
+
उपदेशपा. नाट्यवस्त्रवरिष्ठनेपथ्यप्रथितोत्सवं विलोक्य तान् हास्यकारकान् विज्ञाय गुरोरन्तिके प्रेषयामासुः । तत्रापि तंज. १०
तथैव प्रोकं । ततो गुरुः सरोषस्तान् बनाये-"1 लावुकाः ! जस्म समानयत" । तैः प्रहासिनिन-2 ॥३०॥
स्मापि समानिन्ये । ततो गुरुः स्वयं तस्य शिरोखोचं चकार । ततः सोऽपकर्मत्वान्मनस्येवं दध्यौ"अहो मया स्वयमेव दीक्षा गृहीता, अत्र गुरोः को दोषः ? दमिन्त्रादीनामपि पुर्खनं चरणमनायासेन खब्धं सूरिणा दत्तं तत्त्यजनं नोचितं । यतः
प्रमादसङ्गतेनापि या वाक् प्रोक्ता मनस्विना । सा कथं दृषऽत्कीर्णाक्षरालीवान्यथा नवेत् ॥१॥ IBI ततः स मित्राणि स्माह- "यूयं गृहे यात, श्रथ मम गृहेण कार्य नास्ति' । तैोगार्थ बहूक्तोऽपि
स्वयं गृहीतं नामुश्चत् । ते विलक्षाः स्वगृहं ययुः। स तु नवदीक्षितः परिणामेन तु बहुकालदीक्षितस-MAT दृशः सूरि माह-"जगवन् ! मम स्वजनाः श्रामण्यं मोचयिष्यन्ति, तदन्यत्र कुत्रचिद्यामः" । गुरुराह
"जो महात्मन् ! निशायां नाहं पश्यामि, अतस्त्वं प्रथमं मार्गमाखोकय" । सोऽपि मार्गमन्वेष्य त्वरित हा प्रत्यावृत्तो व्यजिज्ञपत्-“पादाववधार्येता" । तेनेत्युक्ते स गुरुः सत्वरं निशि चचाल । तमसाप्ठन्ने | मार्गे निम्नोन्नते पदे पदे स्खलन जूमौ पतन गुरुः शिष्यं प्रति रोपणो नृशं चुक्रोश-रे पापिष्ठ ! त्वया कीहक पन्थाः शोधितः" इत्युक्त्वा दमघातेन मारितोऽपि सुशिष्यश्चिन्तयति-"हा हा! स्वगढमध्ये ससुखं तिष्ठन्तोऽमी सूरयो मयाऽधम्येन सुखपात्रं विहिताः । गुरोः केऽपि शिष्या आजन्म
+
+
JainEducation International 201097|
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
