________________
उपदेशप्रा. स मर्त्यपीसनयन्त्रान्तिकेऽनयत् । तत्र घाण्यां ( यन्त्रे ) तेन ड्यूनपञ्चशतर्षिषु हतेषु सूरिस्तं प्राह-1: संज. १७
“त्वगेनं बालसाधु विमुच्य पूर्व मां पीमय" । स गुरौ जूरिमुःखविधित्सया प्राक् तं वालमपीडयत् ।। ॥१३॥
सर्वेऽपि सूरिनिर्निर्यामिताः पञ्चशती साधवो मुक्तिं प्रापुः । तदा सूरिस्तेन सह जनपदनस्मनिदानं चकार।
ततो विपद्य वहिकुमारो जूत्वा स्ववैरग्रहणार्थ तत्रत्य पालकयुतं तद्देशं नमीचकार । अद्यापि दएमका-|| सरयमिति बुधैः प्रोच्यते । अहंपूर्विकास्ते मुनयः कालानिमुखं न दीनतां ययुः । अनेकलब्धियुक्ता अपि | क्षमामन्तर्दधुः, अहो तेषां वीतरागत्वमिति ॥
मिथ्यात्वमुत्कृष्टमनाद्यनन्तजं, स पालकः श्वज्रगतिं दधन् दधौ । मिथ्यात्वमद्यं न पिबन्ति ये जना-स्ते प्रामुवन्ति प्रमदां सुचेतनाम् ॥ १॥ ॥ इत्यब्ददिनपरिमितोपदेशसंग्रहाख्यायामुपदेशप्रासादग्रन्थवृत्तौ सप्तद
शस्तम्ने त्रिपञ्चाशदधिकदिशततम २५३ व्याख्यानम् ॥
ASARANA
चतुष्पञ्चाशदधिकद्विशततमं २५४ व्याख्यानम् ॥
अथ मिथ्यात्वं पुस्त्यजमित्याहअनन्तज्ञानसंपूर्णदर्शनं चरणान्वितम् । गुरुं प्राप्य न मिथ्यात्वं त्यजन्ति मूढबुघयः ॥ १॥
॥१३॥
_JainEducation International 2010_004
For Prve & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
