________________
उ० २ Jain Education International
प्रखन्नः सपादकोटिं चकार । ततश्चमत्कृतो नृपः प्रोचे - "दीयतां माला " । ततः प्रकटीनृतं सामान्यवे - पवन्तं तं जगरुं दृष्ट्वा मन्त्रिणं प्राह - " द्रव्यं सुस्थं कृत्वा दीयतां माला " । जगकुरपि राजवाचेषदन्तः कषायितो रत्नं दत्त्वाऽऽह - "हे नृप ! देवगुरुसङ्गेशाग्रे न हि कोऽपि बुझवाक्यं वदति” । राजा तस्य मिथ्यानुष्कृतं दत्त्वा समाविश्य च - "एवं मम स मुख्यः सङ्घपतिः” इति सम्मानं कृ ( द ) त्वा | मालामर्पितवान् । तेनापि अष्टषष्टितीर्थरूपायाः स्वमातुः परिधापिता । ततो नृपः स्वर्णपूजोपकरणानि प्रासादे मुक्त्वा पञ्चशक्रस्तवैर्देवान् वन्दित्वा ससङ्घः सर्वतः श्रीपुरमरीकाचलं पट्टकूलादिनिः परिधापयन् क्रमापुत्तीर्य पादलितपुरे प्राप्तः । तत्र च राज्ञा शत्रुञ्जयाः पञ्चमं शृङ्गं गिरिनारनामकं स्मृतं । "अस्य वन्दने तत्समं फलं" इति सूरीश्वर मुखात्वा ससङ्घो जूपः क्रमेण ससुखं तत्र ययौ । सवि - स्तरां स्नात्रपूजां विधाय तत्र श्रीनेमिनः प्रतिमां वज्रमय सातिशयां वीक्ष्य "केनेयं मूर्तिः कदा कारिता ?" इति राज्ञा पृष्टा गुरवः प्रादुः
इहैव तेऽतीतचतुर्विंशत्यां तृतीयतीर्थकृत्सागरसमयेऽवन्त्यां नरवाहनो राजाऽभूत् । सोऽन्यदा जिनवाणीं श्रुत्वा पप्रञ्च - जगवन् ! कदाऽहं केवली जावी ?” जिनोऽवक् - "हे नृप । श्रागामिन्यां चतुर्विंशतौ । द्वाविंश जिनस्य नेमेर्वारके त्वं केवली जावी” । इति श्रुत्वा संयमं लात्वा तपसा मृत्वा ब्रह्मलोके दशसागरायुरिन्द्रो जातः । तत्रावधिना पूर्वजवं ज्ञात्वा श्रीनेमेर्वज्रमयं विम्बं नवं विधाय स्वर्गे पूजितं । तत श्रायुःप्रान्ते नेमिकल्या एकत्रयस्थाने रैवते वज्रेणोत्कीर्य भूमिमध्ये पूर्वाभिमुखः प्रासादः कृतः, तत्र चैत्ये
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
