________________
उपदेशप्रा.
॥१८०॥
Jain Education International 2010
पुखमावताविश्रावया तस्स संपया हुंति । सुदडरक कय पुरुर्ज जस्स कयंतो वह परकं ॥ १ ॥ त्रिवान् श्रुत्वा त्रिदानं तस्मै ददौ । तत्प्रयोजनं नृपेण पृष्टं । दामन्नकः सर्वे प्राकूचरित्रं जगाद । ततो ज्ञानिगुरुसंयोगमवाप्य पुराजवकृतप्रत्याख्यानफलं सम्यगवबुध्य जातिस्मृत्या च विशेषेण धर्मतत्परो बभूव । ततो देवलोकसुखं प्राप्य क्रमाधिदेहे सिद्धिं प्राप्स्यति ॥
वैरिप्रयुक्तं व्यसनं व्यलीकतां, प्रापेति पूर्व कृतदेशसंयमात् । दामन्नकोsध्यक्ष मियाय तत्फलं, लोकोत्तरं तत्त्वमहो व्रतात्मनः ॥ १ ॥ ॥ इत्यन्द दिनपरिमितोपदेश संग्रहाख्यायामुपदेशप्रासादग्रन्थवृतौ सप्तदशस्तने एकोनपञ्चादशाधिकदिशततमं २४९ व्याख्यानम् ॥
पञ्चाशदधिकद्विशततमं २५० व्याख्यानम् ॥
अथ व्रतखएकनफल माह
यथा श्रेष्ठिसुतः पूर्वं धर्मखएकनयाऽनया ( खनत्) । धनदाख्यः फलखएमं मत्स्योदरपराजिधः ॥ १ ॥ स्पष्टः । ज्ञातं चेदं - कनकपुरे कनकरथो राजा । तत्र सागर ( रत्नसार) दत्तश्रेष्ठी, तस्यात्मजो धनदत्तः । तत्पुरे सिंहल कितवोऽन्यदा देवता लये गतः, तेनोक्तं - "नयामि त्वन्मूर्ति नो चेचनं ददासि मे " । तयोतं - “ तव पुण्यं न तथापि गाथामिमां त्वं गृहाण -
For Private & Personal Use Only
स्तंच. १७
॥१८०॥
www.jainelibrary.org
