________________
विजागस्तर्हि तहियोगनावः कथं स्यात् ? गुरुराह-कर्मणो जीवेन सहावित्नागेन स्थितस्यापि काञ्चनो-18 पखयोरिव विमोचनं-वियोगो ज्ञानक्रियान्यां क्रियते, यथा तस्यैव कर्मणो मिथ्यात्वादिजिरादानंग्रहणं जीवेन सह संयोगो विधीयते । इत्यादिना बोधितोऽपि स्वानिनिवेशं न जहौ । अथैकदा विन्ध्य
साधुर्नवमपूर्वे मुनेः प्रत्याख्यानमेवमवर्णयत्-यावजीवं सर्वप्रत्याख्यानं त्रिविधत्रिविधेन विधेयं । इति । है श्रुत्वा माहिदो जजहप-ननु प्रत्याख्यानं सर्वमपि यावजीवादिपरिमाणं विना कार्य, अवधिसहितं तु है
आशंसादिदोषदूषितं भवेत् , यथा पूर्णे प्रत्याख्याने देवलोकादौ सुराङ्गनासंभोगादिजोगानहं सेविष्ये, परिणामेऽशुभे प्रत्याख्यानमशुध, यतः सूत्रे& रागेण च दोसेण च परिणामेण च न दूसियं जं तु । तं खलु पञ्चरकाणं नावविसुझं मुणेयचं ॥१॥ + अत्र गुरुरुत्तरमाह-याऽऽशंसा सा कि कालमानाजायते ? श्रथ वाञ्चया ? । यद्याद्यः पदस्तहि ।
पौरुष्यादिपदोच्चारणेऽपि श्राशंसा स्यात्, अशाप्रत्याख्याने यामादिकाखमानं प्रत्यहं प्रोक्तं । अन्य तत्रापि तत्पदं नो वाच्यमिति, तदा प्रव्रज्यादिनत एवानशनापत्तिवेत्, जिनैस्तु तपस्विनां सिमान्ते 2 दशधाऽनागतादिकं प्रत्याख्यानं कर्तव्यत्वेन कथितं । श्रथ वाचारूपो वितीयो विकटपः सोऽपि न है। युज्यते, यतो मुनेरवद्यसेवाशाऽन्यजवे न विद्यते, अवधि विनाऽपरिमाणे प्रत्याख्याने क्रियमाणेऽनागत-12 काखः सर्वोऽपि प्रत्याख्यानगोचरः, तदा चायुःह्याद्देवजवं प्राप्तस्य यतेः सावद्यसेवनेऽवश्यं व्रतजङ्गः
SCIECESSANSAR
__JainEducation International 2010 J
www.jainelibrary.org
For Private & Personal Use Only
K
