________________
उपदंशप्रा.
॥१३॥
ततः सा त्रपां मुक्त्वा पित्रोरेनं वृत्तान्तमन्निधाय पति सेवते । श्रथ कमरेखकुमारनृपो गुरूपान्ते स्तन. १६ देशनां श्रुत्वा दध्यौ–“कर्मणां फलमत्रैव मयाऽध्यहं दृष्टं, अतो गुरुवाक्यं प्रमाणं” । अथ तजयाय 3 प्रान्ते प्रव्रज्य सुगतिजाग बनूव उस्तपतपसा। दैवाधीनं वृथा कार्य विधातुं शक्नुवन्ति के ? । कर्मत एव सङ्गोऽजूनाविनीकर्मरेखयोः॥१॥ ॥ इत्यब्ददिनपरिमितोपदेशसंग्रहाख्यायामुपदेशप्रासादग्रन्यवृत्तौ पोकशस्तम्ने
एकत्रिंशदधिकशतघयतमं १३१ व्याख्यानम् ॥
॥व्याख्यानं ॥३॥ अथ पञ्चकारणसमुदाये सत्येव कार्य स्यादित्याहकालादिपञ्चहेतूनां समवायो यदा नवेत् । तदा कार्यस्य निष्पत्तिः स्यात् कुलककुमारवत् ॥ १॥ स्पष्टः । लावार्थस्तु संबन्धेन श्राव्यः । साकेतनपुरे पुएमरीको नृपः, कएकरीको खघुनाता युवराजः, तस्य यशोजघाहाऽतीव सुरूपा नार्याऽस्ति । तां वीक्ष्य कामरागमनः पुएमरीको दास्यास्येन खेप्सितं जगौ। तयोचे-“हे पूज्य ! त्वं प्रजानाथोऽसि, न्यायाध्वनः स्खलनं तव नाई।स उवाच-“हे स्त्रि! "ना ना" इति शब्दोच्चारणं स्त्रीणां स्वजावोऽस्ति, परमत्र हे कृशाङ्गि ! परिहासं विमुच्य मां पतित्वेन 2
१३॥
For Private
____ JainEducation international 2010
www.jainelibrary.org
Personal Use Only
