________________
Jain Education Internatio१९
| प्रजाकरोऽपि ज्ञाततद्वृत्तान्तो जयजीतो मित्रगृहे गतो "मां रक्ष रक्ष हे मित्र" इत्यवदत् । लोजनन्दिमित्रं प्राह - " किं त्वया विनाशितं राज्ञः ?” । स उवाच - " राज्ञो वहीं जार्यार्थे इतः” । ततो मित्रा - धमः प्राह - " स्वामिप्रोहियो भवतः क्व स्थानं ? ज्वलत्पूलकं स्वगृहे कः क्षिपति" इत्यादिवदतो मित्रस्य गृहे यावत्प्रविशति तावता लोजनन्दिना बुम्बारवः कृतः । राजजटैरागत्य बध्ध्वा राज्ञोऽग्रे नीतः । सिंहोऽपि नृकुटिं कृत्वा प्राह - "रे विप्राधम ! मम मयूरमर्पय अनाजीष्टदेवतां स्मर" इति हक्कितः । प्रजाकरः सदैन्यं जगौ - "हे देव ! त्वं मे पिता स्वामी शरणं च, क्षमस्वैकमपराधं स्वसेवकस्य " इति विज्ञप्तोऽप्यधमप्रकृतित्वेन जटेच्यो मारणायार्पितः । यावता ते किमपि विरूपं कुर्वन्ति तावता -
स ऊचे दैवतप्रायं पितुरेव वचः स्मृतम् । यदतिक्रमणात्सद्यो ममाजूदीदृशं फलम् ॥ १ ॥ इत्युदित्वा मयूरं दत्त्वा सिंहमापृचय निर्गतः । सिंहेन क्षमा याचनपूर्वकं स्थापितोऽपि न स्थितः । अग्रतो गछन् सदध्यौ
नृणां मृत्युरपि श्रेयान् परमतेन सह ध्रुवम् । न राज्यमपि भूर्खेण लोकश्यविनाशिना ॥ १ ॥ क्रमेण सुन्दरपुरे गतः । तत्र हेमरथो नृपः । तत्पुत्रो गुणसुन्दरः ।
त्यक्तकुव्यसनासङ्गः कृतज्ञः कोविदप्रियः । जनानुरागी सुगः कुमारो गुणसुन्दरः ॥ १ ॥ पुराद्वहिः शस्त्रशास्त्राच्या सपरो दृष्टः । प्रजाकरेण गत्वा सविनयं प्रणतः । कुमारेणापि प्रसन्नदृग्वि - खोकनादिना पूजितः । यतः---
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
