________________
उपदेशप्रा. आलोच्य याचे”। ततोऽशोकवनान्तरे गत्वा विमृशति, यथा घान्यां माषान्यां वस्त्रादि न स्यात् , तर्हि तंज. १५
सुवर्णशतं मार्गयामि, स्वर्णशतेन गृहवाहनादि न स्यात् , तर्हि स्वर्णसहस्रं याचे । सहस्रेणापत्यविवाहा॥१०॥
द्युत्सवा न लवन्ति, तर्हि नृपान्तिके स्वर्णलदं याचे । स्वर्णलक्षणापि दानमानसन्मानबन्धुदीनोद्धरणादि कर्तुं नो शक्यते, अतः कोटिं, एवं कोटिशतं कोटिसहस्रं वा तस्मादर्थये” । एवं तस्य कपिलस्य चिन्तयतः शुजकर्मोदयादिनिर्बुधिरुत्पन्ना, यथा
जहा लाहो तहा लोहो लाहाबोहो पवडश् । दोमासकणयकङ कोमिए वि न निध्यिं ॥१॥
अहो ! लोजसागरो दुर्धरः केनापि पूरयितुं न शक्यते । तथाऽहं विद्यार्थमागतः स्वगृहं त्यक्त्वा 3 | परदेशे परगृहे समागतः, एष इन्प्रदत्तो धर्मार्थ मे विद्यां प्रयचति । तथैष शालिनको मम नोजनं प्रयअति, अपमतिना यौवनमदेन तस्या दास्या गमनं कृतं, निर्मलं कुलं कलङ्कितं, धिम् विषयान् , यत्ते ४ जीवानेवं विनम्बयन्ति” इत्यादि नावयन् एव विषयाविरक्तः समुत्पन्नजातिस्मरणः कपिलः स्वयंबुशो वजूव । ततः स्वमूर्धजानुद्धृत्य देवतार्पितरजोहरणवदनवस्त्रिकादिमुनिवेषमाददे । तत उत्थाय प्रसेनजितो राज्ञः पुरो बनूव । राज्ञोक्तं-"एतत् किं ?" । तेनोक्तं-"जहा लाहो तहा खोहो” इत्यादि ||
कथयित्वा मुनौ स्थिते राजा पोचे-"मयाऽऽज्ञा दत्ता, लोगान जुङ्ग, मुष्करं व्रतं मुञ्च" । मुनिनोक्तं- ॥१०॥ | "गृहीतव्रतं प्राणान्तेऽपि न मुञ्चामि, अहं निर्ग्रन्थो जूतवानस्मि, हे राजेन्द्र ! तव धर्मलानोऽस्तु । दाइत्युक्त्वा कपिलमुनिस्ततो निर्गत्य निर्ममो निरहङ्कारो निरीहो वसुन्धरां विजहार । एवं व्रतं पाखयतः
ॐ
www.jainelibrary.org
Jain Education International 20 G
For Private & Personal Use Only
A
