________________
" ॥१४॥
亭六孝太太公冷冷水亭六***
प्येकसद्मनि नोक्तव्यं । एकदा नागश्रिया स्ववारकदिने कटुतुंबीव्यंजनमजानत्या तया हिंग्यादिनिर्धव्यः ।
संज. १५ संस्कृतं पक्कीकृतं च, तन्मध्यात्तया किंचित्स्वादितं, कटुकं ज्ञात्वा धनव्ययं स्मृत्वा च क्वापि नाजनेऽ-3) स्थापयत् । ततोऽन्यलोजनादीन् जोजयामास । ततस्तद्गृहे धर्मघोषसूरिशिष्यो धर्मरुचिर्मासक्षप
पारणे आययौ । तया तद्व्यंजनं 'धनव्ययो विफलो मा जूत्' इति ध्यात्वा दत्तं । मुनिस्तु तद्गृहीत्वा । गुवैतिकं प्राप । अहो ! अस्याः स्त्रियो बुद्धिं धिर धिग्, यस्या गृहे तपस्तेजसा सुरगिरिसमा मुनय 3 आगता अनयोत्करतुट्या गणिताः, तथा कट्पवृक्षसूर्यकामघटपुण्योदधिसन्निना अनयाऽर्कतरुराहुकुलाघटगोष्पदतुट्या निश्चिताः'। अथ धर्मरुचिस्तदाहारं गुरोरदर्शयत् । गुरुणा तदयोग्यं चतुर्निर्हानात्वा । प्रोक्तं-'हे शिष्य! इदं शुधस्थले परिष्ठापय' । इममादेशमासाद्य स वनमगात् । हस्तक(ग)तपात्रतः कथं-18 चित्स्थंमिले एकविंशुः पपात । विंऽस्वादाकृष्टाः पिपीलिका एत्य सहस्रशो त्रियमाणा दृष्टाः । तदा मुनिर्दध्यो-'यदेकविधरित्यं प्राणघातकस्तर्हि समग्रमिदं कति जीवान् जस्मसात्कर्ता । तधात्राहं अन्य-2 जीवानां सौख्यं करोमि किं वा मम जिह्वां प्रति सौख्यं ददामि । यदि जीवानामजयं तनोमि, तदा जवांतः स्यात् , अन्यथा च नववृधिः । तथा जिनाज्ञां पाखयामि किं वा मजीवं ? अहो जिनाझैवाहा॑ । तथा मद्गुरोरपि आज्ञाऽस्ति 'शुपस्थंमिले गत्वा परिष्ठापय' । मत्कोष्ठकसदृशं सुस्थलं वापि नास्ति । ॥१४ए। अरे जीव ! पूर्व त्वयाऽनेकजीवाकुखा थाहारा व्यतोऽतिमिष्टा अनेकशः कृताः । अयं तु नामतो उष्टः परिणामे तु जीवदयारसरूप एव विशिष्टः, अतो हे जीव ! त्वमेवेमं पिब' इत्यादि विमृश्य सर्पो
For Private
Jain Education International 2016!
www.jainelibrary.org
Personal Use Only
