________________
पदशमा.
॥१४॥
॥ अष्टषष्टयधिकशततमं व्याख्यानम् ॥ १० ॥ श्रथ जोजनका मुनीन्संस्मृत्य दान देयमित्याहजोजनसमयेऽवश्यं, संस्मार्या मुनिसत्तमाः। ततो जोजनमश्नीयाद्, धनावहाख्यश्रेष्ठिवत् ॥१॥
स्पष्टः । ज्ञातमिदंश्रीमत्प्रथमजिनजीवो धनावहसार्थपो बहुसार्थसहितो ग्रीष्मे प्रयाणमकरोत् । मार्गे महती वृष्टिः प्राउजूता, पंकाकुता पृथ्वी जाता । तदा बटव्यतः स्थितिं विरच्य सार्थेशः स्थितः । तेन साई समा-2 गता धर्मघोषसूरयोऽपि तत्रैवाईस्थखे तस्थुः । तत्र सार्थजना वनमूलफलाशिनस्तापसतां जेजुः । एकदा जोजनकाले धनावहः सर्वेषां चिंतां कृत्वा जोजनं चकार, तावत्ते सूरयः स्मृतिपथमाययुः-"अहो! धिग्मां, पंचदश दिना जाताः, परं मया साधवो न स्मृताः । श्मे तु अप्रासुकं अपक्कमुद्दिश्य कृतं नश मुंजंति, कथमेषां निर्वाहः ?" इति विचार्य सूरिपार्थे गत्वा सूरिं नत्वा प्राह-"स्वामिन् ! अद्य प्रसय 8 निजान मुनीन् प्रेषय" । सूरिस्तेन समं मुनिघयं प्रेषीत् । निर्दोष प्राज्यमाज्यं मुदाऽदात् । सर्वै निनिर्मासरूपणपारणं कृतं । श्रेष्ठिना त्रयोदशे नवे तीर्थपदनिर्धारणं कृतं घृतदानेन । यतः
॥१४॥ "श्रायुघृतमिति प्राहु-र्नानृतं निषजां वराः। स्वमायुः शाश्वतं येन, सुधीः संविदधे धनः"॥ १॥ 13 क्रमेण ततः सार्थस्वामी युगतिकः, ततः सौधर्मे, ततो महाबलखेटेंडः, ततो सखितांगदेवः, ततो
Jain Education International 20
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
