________________
स्तंभ. ११
॥१३२॥
उपदेशप्रा. टिसुवर्णपतिः, श्रेष्ठ्यपि अनेककोटी स्वर्णगोकुलाधिपः । एकदा श्रीवीरदेशनां श्रुत्वा प्रतिबुद्धः स द्वादश व्रतानि जग्राह । चतुर्दशवर्षानंतरमुपासकप्रतिमा वहन् अवधिज्ञानं प्राप । अथ रेवती नित्यं सपत्नीनामुपरि क्रोधं वहती विषप्रयोगादिना क्रमेण सर्वा अपि ता हत्वा सर्वस्वस्वामिनी बनूव । नित्यं मद्यादि- x कमसेवत | एकदा कामतीकरणाय जातमात्रवालं स्वनरहस्तेनानाय्य हिंसां कारयित्वा संस्कार्य च तन्मांसं बुभुजे मद्यं च पपौ । कामवशा यत्र पौषधशालायां स्वस्वामी स्थितोऽस्ति, तत्र केशपाशं मुत्कुखीकृत्योरोजोरूदरजघनदशनादिकमंगं मनाग्दर्शयंती निर्बीका कामक्रीमातुरा जजप - 'हे स्वामिन्! मुंचेदं पौषधादिव्रतं, मया सह रमस्व, धर्मफलं तु जोगसंयोगाविप्रयोगं तदेव' इत्याद्यनुकूलोपसर्गादचल- + मतिः श्रेष्ठ प्राह - 'हे पापिष्ठे ! धर्मस्य फलमधर्मेण कथं विंदसि ?, तो याहि मत्पुरतो दूरं । अतः सप्तमे दिवसे मृत्वाद्यनरके चतुरशीतिवर्षसहस्रायुष्मत्त्वं नारकत्वं प्राप्स्यसि' इति श्रुत्वा विवक्षा स्वस्थाने श्राययौ । ततः सप्तमे दिने सा तत्रोत्पन्ना । महाशतकः विंशतिवर्षपर्यंतं श्राद्धधर्मं प्रपास्य संखेखनां कृत्वा सौधर्मे सुरत्वं प्रापेति । विस्तरेणायं दृष्टांतो वर्द्धमानदेशनातो ज्ञेयः ।
ज्ञानं तृतीयं कृतपौषधादिनिरत्रापि शुद्धं फलमेतदाप्तवान् ।
Jain Education International 2010
अन्यत्र जन्मन्यपि करूपमादिमं मुक्तिं विदेहे ननु केवलक्रमात् ॥ १ ॥ ॥ इत्यन्द दिनपरिमित हितोपदेश संग्रहाख्यायामुपदेशप्रासादग्रंथस्य वृत्तौ एकादशस्तं शतोत्तराधिकैकषष्टितमं व्याख्यानम् ॥ १६१ ॥
For Private & Personal Use Only
॥१३२॥
www.jainelibrary.org
