________________
॥ एकोनपंचाशत्तरशततमं व्याख्यानम् ॥ १४ ॥
अथ पर्वदिनेषु पौषधो न हेय इत्याहये पौषधोपवासेन, तिष्ठति पर्ववासरे । अंतिम इव राजर्षि-र्धन्यास्ते गृहिणोऽपि हि ॥१॥
___ स्पष्टः । श्लोकसूचितसंबंधोऽयं सिंधुसौवीरदेशे वीतजयादित्रिषष्ट्यधिकत्रिशती ३६३ नगराधीश उदायिनृपः, तस्य प्रजावती पट्टदेव्यस्ति । तयोरजीचिनामा पुत्रः, केशीति नाम्ना च नागिनेयोऽप्यस्ति । इतश्च चंपायामाजन्मस्त्रीलंपटः कुमारनंदिस्वर्णकृद्यां यां सुरूपां कन्यां शृणोति तां स्वर्णपंचशतीं दत्त्वा गृह्णाति । एवं पंचशतानि स्त्रियो 8 जाताः, तानिः सहैकरतंजसौधेऽरस्त । तस्य नागिलायो मित्रमस्ति । एकदा पंचशैलाधिपत्यंतरदेव्यो शक्राझया नंदीश्वरं प्रस्थिते, तदानीं तत्पतिर्विद्युन्माली च्युतः। ततस्ते हासाप्रहासानाम्न्यौ कामुकं तत्स्व-12
कृतं तत्रावातरतां । ते दृष्ट्वा परिरन्धुकामः प्रोवाच-'के युवां ? किमर्थमागते ? ते प्रोचतुः-'लव'18 दर्थे' । प्राप्तसंज्ञः स हेमकृत्प्रार्थनां चक्रे । ते ऊचतुः-त्वं पंचशैले समागळेः, तत्रावयोः संगो लावी-12 इत्युक्त्वा ते उत्पतिते । स जूलुजे स्वर्ण दत्त्वा इति पटहमवादयत्-'यो मां पंचशैले दीपे नेता, सतव्य-| कोटी सब्धा' । तत एकेन निर्यानकस्थविरेण पटहा धृतः, कोटीधनं चाददे । यानपात्रं सजीकृत्य स्वर्णकृता साकं पोतस्थो वृघोऽब्धिवर्त्मनि सुदूरमागत्येत्यूचे-'जोः कुमार ! अब्धिकूले तल्लेखपादजातोऽयं वटो
For Private & Personal Use Only
___Jain Education International 2010
www.jainelibrary.org
