________________
उपदेशप्रा.
॥ ए० ॥
Jain Education International 2010
" इतो रागमांजोधि - रितो घेपदवानलः । यस्तयोर्मध्यगः पंथा - स्तत्साम्यमिति गीयते " ॥ १ ॥ तनाजां जीवानां सामायिकं स्यात् । समस्य रागद्वेषरहितस्य सतः श्रयो ज्ञानादीनां लाजः, समो हि प्रतिक्षणमपूर्वैर्ज्ञानादिपर्यायैरधःकृत चिन्तामणिक पद्रुमादिप्रजावैर्निरुपम सुख हेतु निर्युज्यते, समायः प्रयोजनमस्येति सामायिकं तच्च सावद्यकर्मपरिहारं विना न स्यात्, यतः परमर्षिजिरुक्तं - "सावक जोगं परिवक्रियाए, सामाश्यं केवलि पसत्यं ।
गित्यधम्मं परमं तिनच्चा, कुका वुहो यदियं परत्था" ॥ १ ॥ तस्य फलं महत्केनापि गयितुं न शक्यं, यतः -
" दिवसे दिवसे लरकं, देश सुवन्नरस खंमियं एगो । इयरोसामाइयं करे न पहूप्पए तस्स ॥ १ ॥ दृष्टांतोऽयं -
एकत्र नगरे कश्चिदिन्यः प्रत्यहं पात्रापात्रविचारं विना दानशौमत्वानकं लक्षं हेम दत्त्वा खट्वायाः समुत्तरति । एका वृद्धा तत्प्रातिवेश्मिकी प्रत्यक्षं सामायिकं करोति । एकदा घयोरपि केनचित्कारणेन दानसामायिक विषयेऽन्तरायोऽनूत् । ६योरपि खेदः समभूत् । श्रेष्ठी वृद्धायाः खेदं श्रुत्वा प्राह - " अहो वस्त्रखंमं गृहीत्वा हस्तादिप्रमार्जनं न कृतं तेन किं पुण्यं गतं ? तत्र धनव्ययस्तु कश्चिदपि न दृश्यते, इत्थं यदि धर्मः समेति तदा सर्वैः सदा क्रियते, लक्ष्खं कि सुवर्णदानं न कोऽपि विदधाति' । तयोकं -
For Private & Personal Use Only
स्तंज. १०
॥ ए० ॥
www.jainelibrary.org
