________________
एकदा तया सह पशुक्रीकां कुर्वन्तं तं ज्ञात्वा धनः स्वगृहान्निरकासयत् । ततः स सिंहगुहाख्यां चौरपलीं गतः । तत्र पंक्षीशेन स्वावसाने तं सुती कृत्य पक्षी पतिः कृतः । विषमास्त्रपीतिः स सुसुमां स्मरति । तदा चौरान् स पापधी रेवं वदति - " जो जोश्चर्यकृते राजगृहे धनस्य गृहे वयं यामः । तत्र यन्धनं लभ्यते, तद्भवतां । एका सुसुमा तु मम " इति व्यवस्थायां ते चौरास्तगृहे विविशुः । धन श्रेष्ठ्यादी नामवस्वापिनीं दत्वाऽन्ये चौरा वित्तमादाय गताः । स च सुसुमां खात्वा चचाल । ततः सजी नूय कलकलं कृत्वा पुरारक्षसहितः श्रेष्ठी पञ्चपुत्रयुक् चौरपृष्ठे वचाल । ते चौरास्तान् वीक्ष्य जयविह्वला धनं त्यक्त्वा दिशो दिशं नेशुः । पुरारक्षा आत्तवित्ताः पश्चाच्चेलुः । चिल्लाती सुतस्तु तां वमानः पञ्चपुत्रयुतं धनं करवाल घृतं आगच्छन्तं वीक्ष्य कन्या शिरश्छित्त्वा कबन्धं तत्रैव मुक्त्वा करे तहिरो गृहीत्वा चचाल । तदा धनस्त - त्रागमत् । तां तथाविधां दृष्ट्वा क्षणं विलप्य पश्चादवित्वा स्वपुरमाजगाम । ततो धनश्रेष्ठी श्रीवीरपार्श्वे धर्मं श्रोतुं गतः सूनुयुतः । वीरं वंदित्वा देशनां शुश्राव । तथाहि
“
'एष मे जनयिता जननीयं, बान्धवः परिजनः खजनो वा ।
द्रव्यमेतदिति जातममत्वो, नैव पश्यति कृतान्तवशं स्वम् ॥ १ ॥
जिनवाण्या प्रबुद्धोधनो दीक्षां जग्राह । तीव्रं तपस्तप्त्वा स्वर्ग प्राप । तनयैः पञ्चजिः श्राद्धधर्मः समाश्रितः । इतश्चिजातीदूत पुत्रस्तु करात्तस्त्री मस्तको रुधिर क्विन्नशरीरोऽग्रतो वर्त्मनि व्रजन्मुनिमेकं कायोत्सर्गस्थं ददर्श । चौरोऽ
Jain Education Internet 2010_05
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
