________________
स्तंना
॥७॥
इत्यादि शेयम् । से किं तं अहाउणिवत्तिकालो ! अहानणिवत्तिकालोन जेणं णेरइएण वा देघेण वा जहाउयं णिव-व्याख्यान, त्तियं से तं श्राहाउणिवत्तिकालो। से किं तं मरणकाले ? मरणकाले जीवो वा सरीराळ सरीरं वा जीवातो (निप्फिडइ) से तं मरणकाले । से किं तं अधाकाले ? । अज्ञाकाले अणेगविहे पन्नत्ते से णं समयकृताई श्रावलियट्टताए जात्र उस्सप्पिणीयदृताए" । इत्यादि श्रुत्वा स उवाच-स्वामिन् ! पट्योपमसागरोपमादीनां कथं क्यो जवति ?' । स्वाम्याह-- "सुदर्शन ! पुरा त्वयाऽयं कालोऽनुजूतोऽस्ति । प्राग्जवे ब्रह्मकप्पे त्वं दशसागरस्थितिको देवोऽः" । इति प्राग्जवस्वरूपं श्रुत्वा जातवैराग्यः सुदर्शनः स्वामिपार्श्वे संयम जग्राह संजातप्रत्ययः पुनरपि गृहीतव्रतः चतुर्दशपूर्वी जूत्वा कर्मक्षयेण केवलज्ञानं संप्राप्य परमानन्दपदमगमदिति ।
SAREESMOSAKSS
देवादितत्त्वेषु यथार्थबोधा, जवन्ति येषां सुरधेनुतुल्याः । तेषां समृझिस्तु नवेद्यथाऽभूत् सद्दर्शनानुपमहाबलस्य ॥ १ ॥
॥ इत्यन्ददिनपरिमितोपदेशसंग्रहाख्यायामुपदेशप्रासादग्रन्थस्य वृत्ती प्रथमस्तंने सम्यक्त्वशुजफलोदयान्वितस्य महाबलस्योदन्तो वितीयः॥
Jain Education Internatlar
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
