________________
तथा रात्रौ महास्वरेण पाठस्त्याज्यः । यदि किंचित्कार्य स्यात्तदा मन्दस्वरादिनैव । खुकारहुंकाराद्यपि न कुर्यात् । रात्रौ ।
ते व्याख्यान. सत्करणे विनिहगोधादिहिंस्रजीवैर्मक्षिकाधारंजः प्रातिश्मिकैः स्वस्वारंजः प्रवत्यैत । सूपकारतिलपीलकजारतस्कर-18
कर्षकशोकिकोलूकारघट्टयंत्रवाहकरजकमात्सिकादीनामपि परंपरया कुव्यापारप्रवृत्तिः । यत नक्तं श्रीवीरेण जयन्तीप्रश्नोउत्तरे-'श्रधर्मिणो नराः सुप्ता एव श्रेष्ठाः, धर्मिणस्तु विनिघा वर्याः' । अत्रार्थे प्रबन्धोऽयं वृशेन्यः श्रुतःKI कोऽपि साधुः स्वशिष्येन्यो रात्री वाचनां पूर्वगतां ददाति । एकदा चूर्णौषधिना संमूर्विममत्स्यादीनामुत्पत्तिं गुरुरा-13||
ख्याति । तदैकेन मात्सिकतस्करेण श्रुतं । चूर्णप्रयोगं मनसि धृत्वा गृहे गत्वा तत् कृतं । वहुमीनोत्पत्तिर्जाता । हृष्टः । सन्नित्यं तत्कृत्वा कुटुंबं पुपोष । इत्यं वहुकालो गतः। एकदा स विद्याचौरो गुरुं नत्वा प्राह-"स्वामिन् ! त्वत्प्रसादादहं सकुटुंवः सुखेन जीवामि, अक्लेशेन मुक्षिादिष्वनेकेषामुपकारो नविष्यति" । मुनिराह-कथं स प्राहतात्रौ युष्मानिः शिष्येच्यचूर्णाजीवोत्पत्तिः प्रोक्ता, तेन जीवामि' । इति श्रुत्वा गुरुः स्वप्रमाददोषं निन्दित्वा परंपरानिधिमत्पापं निश्चित्य तमुवाच-"त्यामन्योपायं श्रेष्ठं कथयामि, शृणु । अमुकामुकऽव्याणि मेलयित्वा एकान्तेऽप-12 वरके बाह्यतः कपाटौ दृढीकाराप्य मध्ये स्थित्वा चूर्ण जलादिषु क्षिप्तं स्वर्णवर्णा मीना नविष्यन्ति । तदनतस्तवापि शरीरं पुष्टिमनावि" । तबृत्वा गृहे गत्वा गुरुणादिष्टात् तच्चुर्ण तो व्याघ्र उत्पन्नः । तेन सद्यो लक्षितः स पापात्मा नरकं |
॥१५॥ ययौ । मुनिस्तु तत्पापमाखोच्य स्वर्ग गतः । अतो रात्री पउन पाउनं च न हि वाढस्वरेण ।
अनान्यदपि निदर्शनं यथा कोऽपि श्राझो रात्रिचरसयामे आवश्यकं पठन् प्रातिवेदिमक्या स्त्रिया श्रुतः । तया से
Jain Education Int
2
010_05
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
