________________
A4%
१३
GANGACASSAGAR
इत्यादिना तं निर्वचनीचक्रे । श्रथ कुमारर्षिहस्तितापसाश्रममागमत् । तत्र तापसा नित्यश इनं हत्वा मांसमश्नन्ति व्याख्यान. तेषां मतमिदम्-अग्निवनस्पतिकणादिवहुजीवहनने महापापमत एकस्मिन्महाजीववधे बहूनां न घातः । इति मत्वा । तापसैरेको वारणो निगमितः । मुनिस्तु तत्संमुखमाययौ । साधुं दृष्ट्वा स हस्ती सघुकर्मतयाखानस्तंनमुन्मूट्य पादौ स्पर्श स्पर्श प्रणमति स्म। तदतिशयं वीदय तापसाः प्रबुझा जैनी वाचं स्वीचक्रुः। ततः श्रीवीरं नत्वा साधुव्रतमाददिरे समवसरणे । | साजयः श्रेणिक श्राईकुमार प्रति हस्तिमोचनवृत्तं पप्रच। | मुनिनोचे महाराज न चित्रं करिमोचनम् । पुष्करं तु तन्तुपाशमोचनं प्रतिजाति मे ॥ १॥ | तत्पष्टो मुनिस्तकुंतंतुवृत्तमुक्त्वालयं प्रशस्य धर्माशिषं ददौ । ततो मुनिरालोचितप्रतिक्रान्तः केवलज्ञानं शिवं च प्राप।
इस्त्यादिहिंसां परिमुच्य सर्वामंगीकृतं यैर्मुनिराजवाक्यम् ।
तेषां चरित्रं विबुधा निशम्य कुर्वन्तु पदं सततं दयासु ॥१॥ ॥ इत्यव्ददिनपरिमितोपदेशसंग्रहाख्यायामुपदेशप्रासादग्रन्यस्य वृत्ती पंचमस्तंने घासप्ततितमं व्याख्यानम् ॥ १२ ॥
॥अथ त्रिसप्ततितमं व्याख्यानम् ॥ १३ ॥ श्रथ मुनीनां गृहिणां च हिंसास्थानानि वर्जनीयानीत्यादमुखरन्ध्रमनाबाद्य जणनीयं न कर्दिचित् । निमित्तं नाविकालानां न वाच्यं कस्यचित्पुरः ॥ १॥
ARRE%A7-%
१५७
----
___JainEducation International 2010.05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
