________________
गोपो बब्बुलशून्यग्रे प्रोतयूकोठपातकात् । अष्टोत्तरशतं वारान् शूखिकारोपणान्मृतः ॥ ५॥
तथा लौकिकैः कहिपता जीवदया___ कुलानि तारयेत्सप्त यत्र गौवितृपी नवेत् । सर्वथा सर्वयत्नेन नूमिष्ठमुदकं कुरु ॥१॥ 8 इह गोविषये या दया सा किल तन्मतेन दया। अस्यां च पृश्रिव्युदकपूतरादीनां हिंसाप्यस्ति, इत्येवंरूपा न सम्यall गहिंसा” । इति श्रुत्वा कुमारपालेन स्वयं व्रतानि स्वीकृत्याष्टादशसु देशेष्वमारिपटहो दापितः । काशीगीजण्यादिचतुर्द
शदेशेषु मैत्र्यादिना बलेन चामारिः पालिता । श्रश्वानामष्टादशलक्षान् , हस्तिनामेकादशसहस्राणि, गोधनानामशीतिसहस्राणि, उष्ट्राणां पञ्चाशत्सहस्राणि गलितजलपानमकारयत् । एकदा कायोत्सर्गस्थे नृपे मर्कोट कः पादे लग्नः । स | पार्श्वस्थैरपसार्यमाणोऽपि न वियुक्तः । राजा तस्यासमाधि ज्ञात्वा संदंशकेन स्वत्वचा सह दूरीकृतः । तथा वर्षामासचतुष्टये स्वपुरप्रतोलीच्यः परतो न गन्तव्यमिति नियम जग्राह । तथा
"त्रैलोक्यमखिलं दत्वा यत्पुण्यं वेदपारगे । ततः कोटिगुणं पुण्यं वस्त्रपूतेन वारिणा ॥१॥ ग्रामाणां सप्तके दग्धे यत्पापं जायते किल । तत्पापं जायते राजन् नीरस्यागलिते घटे ॥२॥ संवत्सरेण यत्पापं कैवर्तस्येह जायते । एकाहेन तदाप्नोति अपूतजलसंग्रही ॥३॥ यः कुर्यात्सर्वकार्याणि वस्त्रपूतेन वारिणा । स मुनिः स महासाधुः स योगी स महावती ॥४॥
उ.मा.१३।।
Jain Education Interna
2010_05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
