________________
स्वाम्याह-'बहुजीवाकुलमित्वात् । ततः सोऽप्यन्तःपुरमध्यस्थश्चतुर्मासीमतिकामति । अथ तस्य वीरको नाम सेवको | नृपदर्शनमललमानो नित्यं प्रवेशधारं पुष्पादिमिरच्यर्च्य याति, परमशनवसनश्मश्रुनखशुधिं नाकरोत् । वीते वर्षाकाले वीरक एत्य नृपं ननाम । पृष्टो हरिणा--'किं कृशो दृश्यसे ?'
देवपादेष्वदृष्टेषु न कुर्यानोजनादिकम् । तेनायमीहशो जात इति वेत्री व्यजिझपत् ॥ १॥ एवं श्रुत्वा तुष्टः सर्वत्रावारितप्रवेशं तं कृत्वा हरिर्नेमि वन्दितुं गतः । धर्म श्रुत्वोचे–“स्वामिन् ! नागवतीं दीदां व्रतं । च गृहीतुमदमस्तथाप्यन्यः कोऽपि लाति तस्य महोत्सवमहं करिष्ये” । इत्यनिग्रहेण गृहमागात् । अन्यदा विवाहयोग्या | निजपुत्र्यः प्रणन्तुमागताः। ता एवं प्राहखामिन्यः किमु दास्यो वा वशा यूयं नविष्यथ । ताश्च प्राहुर्नविष्यासः खामिन्यस्त्वत्प्रसादतः॥१॥ कृष्णोऽप्युवाच यद्येवं वशानां संमतं तदा । संनिधौ नेमिनाथस्य गृह्णीत व्रतमुत्तमम् ॥ २॥
श्रुत्वैवं ताः सर्वा अपि व्रतं खलुः । अन्येयुरेकया राझ्या निजपुत्री शिदिता-त्वया पितैवं वाच्यः, अहं दासी | नविष्यामीति' । एकदा राज्ञा पुत्री पृष्टा, तदा सा शिदितमुत्तरं ददौ । तदा कृष्णो दध्यौ-“अन्या अपि मे सुता । असाविव संसारे मा पतन्तु । अतोऽस्याः शिक्षितं दासीत्वमेव फलं ददामि" इति विचिन्त्य रहसि वीरकं पप्रच-'अरे पूर्व त्वयाञ्जुतं कर्म यत् किञ्चित् कृतं तन्निवेदय' । ततः सोऽवदत्-"शरीरचिन्तां कुर्वाणोऽहं बदरीशिखरस्थं सरदं वेष्टु
-CASSCOCK
-CHCR-4-
C
-4-%
4
Jain Education Interna
-5
L010_05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
