________________
गोपो निशम्य श्लोकं तं पूर्ण राज्ञो न्यवेदयत् । समस्येयं मयापूरि सधैर्यमिति सोऽवदत् ॥१॥ न मनो विस्मितं राज्ञो निर्वन्धे सत्यमाह सः । श्रुत्वा तत्तत्र गत्वा तं मयामास पार्थिवः ॥ २॥ स्वखापराधं निन्दन्तौ गर्हन्तौ च परस्परम् । तौ क्षमाधिपती वार्ता चिरं प्रीत्या वितेनतुः ॥३॥ FI अत्रान्तरे कश्चित् केवलज्ञानी तत्राययौ । तस्य पुरः सम्यक् निजनिजस्वरूपं ताच्यां प्रोक्तं । केवली प्राह-'युवयो
रघं शत्रुञ्जयं विनातितपोनिरपि न यास्यति' । इति श्रुत्वा शत्रुजयादितीर्थयात्रां कृत्वा लावगृहीतसंयमौ घावपि हत्यादिपापानि हत्वा शत्रुञ्जयाचले सिङ्गिं प्रापतुः।
श्रीतीर्थसेवान्तिमजूषणस्य, निशम्य शंसां श्रवणेन नित्यम् । जव्या हि हित्वा कुविकल्पजालं, कुर्वन्तु सेवां शुजतीर्थकस्य ॥१॥ ॥ इत्युपदेशप्रासादे तृतीयस्तंने चत्वारिंशत्तम व्याख्यानम् ॥ ४० ॥
॥ अथैकचत्वारिंशत्तमं व्याख्यानम् ॥ श्रय सम्यक्त्वपञ्चकाधिकारो विजाव्यतेशमः शाम्यति क्रोधादीन् अपकारे महत्यपि । लक्ष्यते तेन सम्यक्त्वं तदाद्यं लवणं जवेत् ॥ १॥
_JainERAL.१५
DESIROHinterhiga2010-05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org