________________
कंठ्यः । अत्रार्थे सुखसाचरित्रं कीर्त्यतेतदर्शनं किमपि सा सुखसाप येन, प्रादाजिनोऽपि महिमानममानमस्यै ।
नैर्मव्यतः शशिकला न च केतकी च, माला तुलां च हरमूर्ध्नि बजार गंगा ॥१॥ अनेकचातुर्वर्ण्यजनसंजूते महेन्यविराजिते रम्ये राजगृहे श्रेणिको राज्यं कुरुते । तत्र नागसारथिकस्य प्रिया सुखसा-13 |नवत् । एकदान्येषां पुत्रान् दृष्ट्वा सशोकं पतिं वीक्ष्य पल्या प्रोक्तं-स्वामिन् ! खेदं मा कुरु । आवयोरीप्सितं धर्मात् फखिष्यति । ततः सा त्रिसन्ध्यं जिननाथमपूजयत् । ब्रह्मचर्येणाचाम्सानि कुरुते स्म।
इतस्तस्याः सत्त्वश्लाघावाक्यं शक्रतः समाकर्ण्य हरिपेगमेपी पदातीशः सुरः साधुघयरूपं विधायागत्येति तां प्राह
श्राधे ! लक्षपाकतैलं ग्लानचिकित्सार्थ विश्राणय' । ततो हृष्टा साऽन्तः प्रविश्य तैलकुंनं यावापाहरत्तावदिवौकसा 8 दमौ पातितः। एवं सप्त कलशा अनज्यन्त तेन दिव्यमहिम्ना । तथापि तस्या अजंगुरं जावं वीदय सुर आविर्भूय |
जगाद-"जजे! अहं सुरस्त्वां परीदितुमागाम् । तुष्टोऽस्मि । अथ कमप्यर्थ प्रार्थयस्व" । साऽब्रवीत्यदि तुष्टोऽसि मे देव तदा यत्र तनूनवान् । सोऽपि छात्रिंशतं तस्यै गुटिकाः प्रददौ मुदा ॥ १॥5
त्वयैकैका नया इत्युक्त्वा घटान् प्रकटीकृत्य सुरः स्वर्ग ययौ । तत ऋतुकाले बहुगर्नमुःखसूतिकर्मजीरुः सा पात्रि-14 शक्षणोपेत एक एव पुत्रो जवत्विति ध्यात्वाऽखिला आश्नात् । क्रमाद्वगर्जजारजरेण व्यथां प्राप्ता सा कायोत्सर्गेण है
AAAAA***
ESSAGARSASARGASARAR
__JainEducation intermatT
S
.Ot
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
