________________
३३
॥१०॥
। अमीषामोषधीनां त्वं षष्टितंमुलपायसा(से)। विधेहि खेपं चेव्योमन्युत्पित्सा तव वर्तते ॥१॥ व्याख्यान | अनेन गुरूक्तेन प्रयोगेण पूर्णमनोरथः सोऽन्यदा बहुप्रव्येणोपार्जितस्वर्णसिधिकरसनृतकूपिकां स्वशिष्यहस्तेन गुरूणां प्रानृतीचक्रे । गुरवोऽपि तं प्राहुः-'वयं तृणस्वर्णसमस्पृहा अनर्थहेतुमेनं नेम्बामः' इत्युक्त्वा रहामानाय्य तसं तत्र विक्षिपुः । पुनस्तां कूपिकां निजप्रस्रवणेन नृत्वा तं प्रत्यर्पयत् । सोऽपि योगीन्छ नत्वा गुरुकृतवृत्तान्तं न्यवेदयत् ।योगी । रुषारुणो दध्यौ-'अहो ! अविवेकिनोऽमी' इत्युक्त्वा तां कूपिकां शिलातले स्फोटयामास । दणान्तरे सा शिला हिर
एमयी जाता । तदृष्ट्वा स सकौतुकं दध्यौAI "मया क्लेशसहस्रेण रससिद्धिविधीयते । अमीषां तु स्वनावेन स्ववपुःस्थैव विद्यते ॥१॥"
ततो नागार्जुनस्तान् श्रीगुरून् कम्पमानिव । चिरमाराधयामास वन्दनास्तवनादिनिः ॥२॥
इतश्च शालिवाहननृपपर्पदि चत्वार झपयो लालश्लोकप्रमितं ग्रन्यचतुष्टयं करे कृत्वागत्य जगुः-'जो नृप ! अ-16I दस्मद्रन्थान् शृणु, । राजाह-'बृहत्तरग्रन्यान् श्रोतुं नाहं नमः' । ततस्तेऽर्धग्रन्थान् कृत्वा प्रोचुः । तथापि श्रोतुमम ।।
नृपं ज्ञात्वाऽपसार्यापसायकैकः श्लोकः कृतः । तमपि न शृणोति तदा आत्रेयपिणा चिकित्साशास्त्ररहस्यमयमेकं पदं कृतं । तच्चेदं-'जीर्षे नोजनमात्रेयः'। दितीयर्पिणा दितीयपादं प्रोक्तं-कपिलः प्राणिनां दया' । तृतीयेन नीतिशास्त्ररहस्य प्रोक्तं-बृहस्पतिरविश्वासः' । चतुर्थेन कामतत्त्वं प्रोक्तं-'पञ्चालः स्त्रीषु मार्दवम् ॥ १॥” इति चतुर्लदश्लोकरहस्यमेकेनैव श्लोकेन कृतं । तत्रुत्वा तान् संमान्य पुनः पुनः राजा प्राशंसत् । तदा नृपराइया लोगवत्योक्तम्
-MISCCCXXCHOOT
Jain Education International 2010_05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
