________________
*
SATARA
*
*
ततो राजा धनपाखं प्राह-त्वं ममाखेटकं वर्णय' । स ाह"रसातलं यातु यदत्र पौरुषं, कुनीतिरेषाऽशरणो ह्यदोषवान् । निहन्यते यद्दखिनातिपुर्बलो, हहा महाकष्टमराजकं जगत् ॥ १॥ पदे पदे सन्ति जटा रणोत्कटा, न तेषु हिंसारस एष पूर्यते।
धिगीदृशं तन्नृपतेः कुविक्रम, कृपाश्रये यः कृपणो मृगे मयि ॥२॥" इति निर्भर्त्सनात् क्रुभ्यो नृपो धनपासस्य दृष्टौ दृष्टिं दत्वा प्राह- किमेतत्?' इत्युक्ते धनपासः प्राह"वैरिणोऽपि हि मुच्यन्ते प्राणान्ते तृणलक्षणात्।तृणाहाराः सदैवैते हन्यन्ते पशवः कथम् ? ॥१॥"
इति श्रुत्वा संजातकृपेण तेन धनुर्बाणगं विधाय मृगयाकरणसंधानं विधाय स्वकारितसरसि गतवान् । तत्रापि नृपवाक्यतः कविराजेन सरोवर्णनं कृतम् । तद्यथा"हंसैर्युक्तः प्रशस्तैस्तर लितकमलैः प्राप्तरंगैस्तरंगै रैरन्तर्गनीरैश्चटुलबककुलग्रासलीनैश्च मीनैः पालीरूढशुमालीतलसुतशयितस्त्रीप्रणीतैश्च गीतैर्जातिप्रक्रीमनानिःक्षितिप तव चसच्चक्रवाकस्तटाकः"
**
Jain Education Interna
1010_05
For Private & Personal Use Only
*
www.jainelibrary.org
