________________
गुणदोषापरिझानात् सर्वदेवेषु जक्तिमान् । यः स्याव्रीधरवत् पूर्व स तु नैवाश्नुते सुखम् ॥ १॥ | गजपुरे श्रीधरवणिक् प्रकृत्या नकः । मोऽन्यदा मुनिपार्श्वे धर्ममश्रापीत् । ततः स त्रिसन्ध्यं परमात्मानमर्चयति है स्म । एकदा जिनौकसि धूपमुदिपन्ननिग्रहं जग्राह 'एतावति धूपेऽनुदिप्ते इतः स्थानान्न चलामीति' । दैवात्तत्राहि-18 निरगमत् । तथापि निश्चलं तं यावत्स दशति, तायत्तत्सत्त्वतुष्टा देवी मुष्टाहिं दूरमुत्सार्य तस्मै मणिं ददौ । तेन तस्य खदमीवर्षालतेव सर्वतोऽप्यवर्धिष्ट । अन्यदा स्वकुटुंवे किञ्चिन्मांद्योत्पत्तौ केनाप्युक्तं ' गोत्रदेवीपूजया गोत्रे कुशलं । स्यात् ' । ततस्तेन तथा कृतम् । कदाचिरस्वस्यामयोत्पत्तो कस्यचिघचसा यदोऽर्चितः । एवं लोकोक्त्या शान्तिवानार्थ नाविगदनिवृत्तये नित्यमानर्च । नावुकजीवः सदसत्संगत्या गुणदोषौ प्राप्नोति । यमुक्तम्--
एके ( काश्चित् ) नेजुर्यतिकरगतास्तुविकाः पात्रलीलां, गायन्त्यन्ये सरसमधुरं शुद्धवंशे विलग्नाः। अन्ये केचिद् (अन्याः काश्चिद् ) ग्रथितसुगुणा उस्तरं तारयन्ते,
तेषां मध्ये ज्वलितहृदया रक्तमन्ये ( मन्याः ) पिबन्ति ॥१॥ अन्यदा तस्करैस्तस्य गृहसर्वस्वं मुषितम् । ततः कुब्धो जोजनस्यापि संदेहे पपात । ततोऽतिमुःखितस्तेषां देवानामने कृताष्टमस्तस्थौ । तृतीयेऽह्नि ते देवा जगुः-"जोः किमर्थमस्मानस्मार्षीः१" "संपत्तिं मे ददतु" इति सोऽवदत् । ततः
_Jain Education intm
www.jainelibrary.org
For Private & Personal Use Only
0 10_05
