________________
%%
%
%
%
%
नवेपि सुखने युज्यन्ते । अयमपि धर्मः साधीयानित्येवं दर्शनं दूषयतीत्यर्थः । ज्ञावार्थस्तु जीतशत्रुनृपमंत्रिदृष्टान्ता-व्याख्यान
ज्ज्ञेयः । स चायम्1 अस्ति स्वस्तिमघसन्तपुरम् । तत्र जितशत्रुर्महीन्योऽजूत् । तस्य मतिसागरनामा मंत्र्यनवत् । एकदा नृपो हिमकर
किरणधवलतुरंगयुगलं दृष्ट्वा प्रसन्नस्तस्य स्वामिनो मूट्यं दत्वा जग्राह । ततस्तत्परीक्षायै अमात्येन सह वाजिनमारुह्य | मझलीत्रमादिगतिमकारयत् । तदा तिरस्कृतपवनजवान्यां कुशिष्यवधिपरीतशिक्षितान्यां तान्यां नीमेऽरण्ये पातितौ | श्रमाती कुधितौ तत्र वर्तिफलकन्दाद्याहारयन्तौ बहुवासरान् गमयामासतुः। ततः कैश्चिदिनैमिलितेषु स्वसैन्येषु तौ स्वपतनमीयतुः । ततो राजा जमतया सबंधान्यादिपचनकृते सूपकारानाह । सूपकारा अपि पृथक् पृथक् सर्वोन्नपाकं कृत्वा | राज्ञः पुरो ढौकितवन्तः । सोऽपि कुत्क्षामकुदिर्वामयाग्निर्जलमिव स्वैरमाहारयन्नसुर इव न तृप्तिमाप।
ततो नृपतिःशूलेनात्याहारान्मृतवान्निशि । कृत्वा मंत्री पुनर्वान्तिविरेचादीनि पथ्यजुक् (सौख्य नाक्) A निराकांक्षपथ्यान्नेन सुखलाग्बनूव । अत्रोपनयः-यथा राजामात्यौ तथा जीवाः । तत्र ये किमपि तपश्चरणादिक वाह्यगुणमालोक्यान्यान्यदर्शनकांदिणस्ते हि नृपवदप्राप्ततृप्तयो उर्गतिलाजनं लवेयुः । ये च स्याघादसुपझे सुनिश्चलास्ते मंत्रिवत् सुखं प्राप्नुयुः।
॥४४॥ । इत्याकांदायां नृपमंत्रिप्रवन्धः । । अत्रार्थेऽन्योऽपि वृत्तान्तोऽयम् ।
%
CSCIRCHSLSOROSTALE
%
%
0
Jain Education Internal
2010_05
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
NE
