________________
स्तंज.
॥३४॥
ति-"स्थाने स्थाने चैत्यानि साधूंश्च वन्दित्वा नोजनं कुर्वे । यूयमत्र श्रुतास्ततो वन्दनार्थमागता । अनुग्रहं कुरु । प्रासु-व्याख्यान. कमेषणीयं नक्तं गृहाण" । इति लणित्वा मोदका नेपालगोटकचूर्णमिश्रा दत्ताः । ततोऽतिसारो जातः । ततस्तया खध्वी-18 १४ निरन्यानिः सह तस्य वैयावृत्त्यं तथा कृतं, यथा वशीस्यात् । पश्चात्तया स कोणिकान्ते नीतः । राजा तमाह-'तथा कुरु, यथा पुरी गृह्यते' । 'राजन् प्रमाण' इत्युक्त्वा स पुरीमध्ये गतः । सर्वत्र चूमन् मुनिसुव्रतस्वामिस्तूपं दृष्ट्वाऽचिन्तयत्-"अस्य प्रत्नावेन परवरिय पुरी न जज्यते । तदमुष्य नंगे उपायं विदधामि" । ततो नागरस्तं मुनि वीक्ष्य 5| | पृष्टं-'कदा नगररोधोऽपगमिष्यति । तेनोक्तं-'यदैनं स्तूपं यूयमपातयिष्यत तदा' । तैस्तथा कृतं। स्तूपं नज्यमानमालोक्य स पापः प्रत्ययोत्पादनाय गत्वा विक्रोशीपरतः परबलमानाययत् । तत्प्रत्ययानुसारादाकूर्मशिलं यावत् पातितम् । एवं पादशवर्षान्ते लोकैर्गोपुराण्युदूघाटितानि । ततः सहसागत्य कोणिकस्तामननक् । निवृत्तो रणः यदस्यामवसर्पिण्यां 18 प्रागपीदृशो नासीत् । यतस्तस्मिन्नाहवे सर्वाग्रेण विपन्ना एका कोटीरशीतिलहाः सुन्नटानां । तत्र दश सहस्राएयेकस्या | मत्सिकायाः कुदाववातरन् । एको देवलोके । एकः सुकुले । शेषास्तु तिर्यग्नरकगतौ । ततश्चेटकनृपः पुरीतो निर्गस्तेना-2 जाप्यत-'नोः पूज्य मातामह ! ब्रूहि, कमादेशं करोम्यहं ? । स प्राह-दौहित्र ! क्षणमेकं विलम्बस्व, वाप्या जले 8 स्नानं कृत्वा समेमि' । तेन प्रतिपन्ने चेटको गलेऽयःपुत्तलिका बध्ध्वा समाधिपरो यावघाप्यन्तरे न्यपतत्, तावरणे-10|॥३॥ बेण पतन करसंपुटाच्यां विधृत्य स्वनुवनमानिन्ये । तत्र विहितानशनः सहस्रारकहपे शक्रतुट्यो जातः । दौहित्रस्तस्य सुज्येष्ठासूनुः सत्यकिखेचरः । निनाय नीलवन्तामो समयं नगरीजनम् ॥१॥
ASSOCIAIS
Jain Education Internation
05
For Private & Personal use only
www.sainelibrary.org
