________________
स्तंज.
१ ॥ ३३ ॥
| रुष्टः । तेन स्वपिता प्रपञ्चेन काष्ठपञ्जरे न्यस्तः । क्रमेण नृपे परलोकं गते कोशिकोऽशोको नवां चंपापुरों निवेश्य कालादिदशघ्रातृयुतस्तत्र स्थितः । श्रन्यदा पद्मावती राज्ञी नित्याग्रहान्नृपो हारादितुर्यकं तान्यामयाचत । बुद्धिमन्तौ तावशुजायेति मत्वा स्वसारं सर्वमादाय स्वमातामहचेटक महाराजपार्श्वे निशि जग्मतुः । कोशिकेन दूतेन तौ याचितौ । राजाह - 'दौहित्रौ शरणायातौ कथमर्पयामि ?' । दूतवाक्यश्रवणोप्रवरोषः कोशिकः सुजत्रय कोटीयुतो निजबलतुल्यकालादिदशकुमारयुतश्च चेटकं प्रत्यचालीत् । चेटकोऽप्यष्टादशभूपालवृतोऽन्वचलत् । मिश्रो युद्धं जातं । प्रथमयुद्धे चेटकेन सुरार्पितशरेण कालः काल निलयमनायि । तत उज्जावपि विरेमतुः । एवं दश निर्दिनैर्दशनिः शरैर्दशापि कोणिकबान्धवा निहताः । नियमत्वादेकमेव वाणं प्रत्यहं युद्धे मुञ्चति विशालाधिपः । ततो बन्धुशोकांबुधिमनको शिकेन तं दुर्जयं मत्वाऽष्टमतपसा सौधर्मेन्द्रचमरेन्द्राराधनं कृतं । तत्रागत्य ताज्यामाणि - 'आवयोः संयतः साधर्मिकोऽस्त्यतस्तवावां देहरक्षां करिष्यावः' । तदनु चमरेण महाशिला कंटकं रणमपरं च रथमुशलाख्यं दत्तं । प्रथमयुद्धे कर्करोऽपि निक्षिप्तः शिलायते, कंटकश्च शस्त्रायते तदा चतुरशीतिलकवीराणां वधो जातः द्वितीयदिने षणवतिशतसहस्राणां च । त्रिभिरपि चेटकनृपेण समं समरं चक्रुः । ततो विहस्तश्टको नागरथिपौत्रं श्राद्धधर्मकर्मठ षष्ठ तनोजिनं विक्रमिणं वरुणं सेनापतिं प्राह - 'हे सुनट ! त्वमाजौ सजीव' । स्वामिवचः प्रमाणमिति प्रोच्य स तद्बलेन सह समरं चकार । जवितव्यतया तत्सेनान्या पतत्रिणा प्रथमं तवचसा स वरुणो मर्मणि विधः । तदनु वित्रिक्रमं स्वरथं समाक्रम्य वरुणोऽपि तं हत्वा महाहवान्निर१ महाशिला, कंटकः, रथमुशलं चेति त्रयं.
२ त्रस्तः ३ कोणिकवचसा.
Jain Education Interna 2010-05
For Private & Personal Use Only
व्याख्यान. १४
॥ ३३ ॥
www.jainelibrary.org
