________________
IPएनं सिंहासने उपवेश्य स्वयमञ्जलिं बध्ध्वा भुवि निविश' । नृपोऽपि तथा चक्रे । ततस्ते सपदि हदि खिखिते इव स्थिते। विद्यागुरुत्वेन मैत्रिणा श्वपाको मोचितः। अतो विनय एव सर्वत्र फलदः। तस्माधिनयपूर्वकं श्रुताध्ययनादि विधेयम् । इति।
॥ इत्युपदेशप्रासादे प्रश्रमस्तंने त्रयोदशं व्याख्यानम् ॥ १३ ॥
ORMAHARASADSONG
॥ श्रथ चतुर्दशं व्याख्यानम् ॥ १४ ॥ अथान्वयतो विनयस्वरूपं प्रोच्य व्यतिरेकतो व्याख्यायतेप्रकृत्या पुर्विनीतात्मा गुरूक्ते प्रतिकूलधीः । संसारसागरे मनो विनेयः कूलवासकः ॥ १॥ tी एकस्याचार्यस्य पुर्विनीतः शिष्यः । तमाचार्यस्ताडयति । शिक्षितोऽपि रुष्यति । अन्यदा सूरयस्तेन सहोजयन्तनगे तीर्थ नन्तुं जग्मुः । तत्र यात्रिकस्त्रीवर्गे चञ्चललोचनं कुशिष्यं दृष्ट्वा वारयामासुः । सोऽपि क्रुधः । ततोऽवरोहतां तेषां | चूरणाय गंडशैलं मुमोच । स (गंडशैखः) गुरुचरणयोर्मध्येन निर्गतः । श्राचार्येण शापो दत्तः-'पुरात्मन् ! स्त्रीतो PI विनंदयसि' इति । तेन चिन्तितम्-'स्त्रियो न स्युस्तत्र स्थास्यामि । गुरुर्मिथ्यावादी नवतु' । इति कृत्वा नदीकूल श्राता-3 Pापनां कुरुते । ततस्तसन्ध्या सा कूलंकषान्यत्र व्यूढा । तेन तस्य कूलवाखक इति नाम कृतं खोकैः।। | इतश्च देवार्पितदिव्य°मसाष्टादशचक्रहारवासोनिः सहितः सेचनकधिपः श्रीश्रेणिकेन हलविहसयोर्दत्तः । कोणिको 2
___JainEducation intenslati20
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
