________________
समराइच्चकहा।
॥५२३॥
I
लोडो, सच्च पि अलियं, पियं पिफरुसं, कलतं पि (मित्तं पि) वेरिओत्तिं । ता किं इमिणा वि चिन्तिएणं । एयस्स वसवत्तिणां न तीरए नाट्टि । इमाओवि य कयत्थणाओ इमं मे अहियं बाहर, जं सा तवस्सिणी अद्विबन्धुविरहा न दीसह । अहवा वरं न दिट्ठा चेव । मासावि मे संसग्गिकलङ्कदूसिया इमं चैव पाविस्सर ति । चिन्तयन्तो नीओ रायउलं । अप्पत्यायो नरिन्द्रस्स त्ति वैरिओ रायमग्गे । अन्तो वास । अवसरो त्ति कलिय निवेइओ नरिन्दस्स । 'देव, सलोत्तओ चैव मायापओयकुसलो वाणिययवेसधारी गहिओ महङ्गो । संपयं देवोपमाणं ति । तभ राइणा भणियं । किं तेण, वावाएह त्ति । नीओ णेहिं पाणवाडयं । समप्पिओ रायउलकमागयाणं वहनिओगकारीणं पच्चइयपाणाणं । भणिया य एए। हरे, देवो समाइसइ 'एस तकरो वावाइयव्त्रो' त्ति । तेहिं भणियं । जं देव आणवेति । समप्पिऊण तेर्सि गया डंडवासिया । भणियं चण्डालमयहरेण । हरे, कस्स वावायणमासवारओ । चण्डाले हिं दुर्जनः, सुतोऽपि वैरी, जायाऽपि [ माताऽपि ] भुजङ्गी (व्यभिचारिणी), प्रकाशोऽपि अन्धकारम्, क्षान्तिरपि क्रोधः, मार्दवमपि मानः, आर्जवमपि माया, संतोषोऽपि लोभः, सत्यमपि अलीकम्, प्रियमपि परुषम्, कलत्रमपि (मित्रमपि ) वैरिकमिति । ततः किमनेनापि चिन्ति तेन । एतस्य वशवर्तिना न शक्यतेऽन्यथा वर्तितुम् । अस्या अपि च कदर्थनाया इदं मेऽधिकं बाधते, यत्सा तपस्विनी अष्टवन्धुविरहान दृश्यते । अथवा वरं न दृष्टेव । मा सावि मे संसर्गकलङ्कदूषिता इमां (कदर्थना) एव प्राप्स्यतीति । चिन्तयन् नीतो राजकुलम् । अप्रस्तावो नरेन्द्रस्येति धृतो राजमार्गे । अतिक्रान्तो वासरः । अवसर इति कलित्वा निवेदितो नरेन्द्रस्य । देव ! सलोक एव मायाप्रयोगकुश लो वाणिजकवेषधारी गृहीतो महाभुजङ्गः । साम्प्रतं देवः प्रमाणमिति । ततो राज्ञा भणितम् - किं तेन, व्यापादयतेति । नीतस्तैः प्राणवाटकम् ( चण्डालबाटकम्) । समर्पितो राजकुल क्रमागतानां प्रत्ययितविश्वस्तप्राणानाम् । भणिता चैते । अरे देवः समादिशति 'एष तस्करो १ अत्र 'पिया वि मियारी, अंधवा विधा' इत्यधिकः क । २ धारिओ क । ३ अइक्कंता काइ वेला क । 'भणियमारखिए हिं' इत्यधिकः पाठः क ।
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
छट्टो
भवो ।
॥५२३॥
www.jainelibrary.org