________________
समराइच
पञ्चमो
कहा
'
भवो
॥४.०॥
॥४०॥
जं मए विओयभीरुत्तणेण पदहमेतं कालं को पोयणविधाओ ति; जो पारणमिभो पइदिणमेव वहणाई सीहलदीवं गच्छन्ति । मए भणियं । वयंस, जइ एवं, ता अज्जेव गच्छम्ह । तेण भणिय, 'अविग्यं कुमारस्स' । उबलद्धं जाणवतं, पसाहियं करणिज्ज । उवणीओ य मे फुरन्तभासुरच्छाओ महापमाणो अच्चन्तसहिणरूवो पडओ। भणियं च तेण । कुमार, सकोउयं ति करिऊण गेण्हाहि एयं नयणमोडणानिहाण पडरयण ति । मए भणियं 'कीइसं कोउगं' ति । तेण भणियं । इमेण पच्छाइयसरीरो न दीसइ नयणेहिं पुरिसो त्ति । मए वि (जि)नासिब जाव तहेव ति । समुप्पन्नं च मे कोउयं । भणिओ मणोरहदत्तो। वयंस, कहं पुण तए एस पाविओ ति । तेण भणियं । सुण
इहेवागयस्स समुप्पन्ना मे पीई आणन्दउरनिवासिणा सिद्धविज्जापओएण सिद्धसेणाभिहाणेणं सिद्धउत्तेण । भणियो य सो मए । वयंस, को उण इह विज्जासाहणंमि परमत्थो, किं हवइ सच्चमेवेह दिवसंवाओ न वत्ति । तेण भणियं । जहत्तयारिणो हवइ ति गन्तव्यं कुमारेण । मया भणितम्-वयस्य ! प्रयोजन मेऽस्तीति । तेन भणितम्-यद्येवं ततः क्षन्तव्यं कुमारण, यन्मया वियोगभीरुत्वेन एतावन्मात्र कालं कृतः प्रयोजनविघात इति, यतः प्रायेण इतः प्रतिदिवसमेव वहनानि सिंहलद्वीपं गच्छन्ति । मया भणितम्-वयस्य ! योवं ततोऽद्यैव गच्छावः । तेन भणितम्-'अविघ्नं कुमारस्य' । उपलब्धं यानपात्रम् , प्रसाधितं करणीयम् । उपनीतश्च मह्यं फरभासुरच्छायो महाप्रमाणोऽत्यन्तश्लक्ष्णरूपः पटः । भणितं च तेन-कुमार ! सकौतुकमिति कृत्वा गृहाणैतद् नयनमोहनाभिधानं पटरत्नमिति । मया भणित- कीदृशं कौतुकमिति ? । तेन मणितम्-अनेन प्रच्छादितशरीरो न दृश्यते नयनाभ्यां पुरुष इति । मया बिन्यासितं (जिज्ञासितं) यावत्तथैवेति । समुत्पन्नं च मे कौतुकम् । भणितो मनोरथदत्तः । वयस्य ! कथं पुनस्त्वया एष प्राप्त इति ? । तेन भणितम्-शृणु ।
इहैवागतस्य समुत्पन्ना में प्रीतिरानन्दपुरवासिना सिद्धविद्याप्रयोगेण सिद्धसेनाभिधानेन सिद्धपुत्रेण । भणितश्च स मया । वयस्य !
Jain Education n
ational
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
