________________
समराइच्च
कहा
॥३५०॥
तओ गओ अम्मापिइसगासं घणो । परमसंवेगमुवगरण य तेण साहिओ एस वुत्तन्तो अम्मापिणं । पडिबुद्धा एए । चिन्तियं च तेहिं - अलं णे एवमसुहपरिणामे भवे पडिबन्धेणं, जोग्गो य णे पुत्तो; ता निक्खिविऊण इमस्स भारं पवज्जामो पव्वज्जं ति भणिओ घणो । वच्छ, पडियग्गेहि मणिमोत्तियाइयं सारदव्यं पवज्जामो अम्हे महापुरिससेवियं पव्वज्जं ति । घणेण भणियं - ताय, जुत्तमेय; संपत्तमणुयभावेण पाणिणा इमं चैव कायव्वं ति । जं पुण समाइट्ठे तारण, जहा पडियग्गेहि मणिमोत्तियाइयं सारदव्वं तिः एत्थ का उण सारया मणिमोत्तियाइदव्वस्स । किं समत्थमिणं मच्चुणो रक्खेडं, किं वा न होन्ति एयप्पहावओ जम्मजेराइया वियारा, किं तीर इमिणा समत्थस्स अस्थिवग्गस्स मणोरहापूरणं काउं, किंवा न परिचय इमं पयत्तरक्खियं पि खीणभागधेयं पुरिसं, किं वा होइ कोइ दव्वजुयमयस्स परलोए गुणो त्ति । सेट्टिणा भणियं वच्छ, नत्थि एयं । धणेण भणियं-ता किमिमणा
ततो गतोऽम्बापितृसकाशं धनः । परमसंवेगमुपागतेन च तेन कथित एष वृत्तान्तोऽम्बापित्रोः । प्रतिबुद्धौ एतौ । चिन्तितं च ताभ्याम्अलमावयोरेवमशुभ परिणामे भवे प्रतिबन्धेन, योग्यश्वावयोः पुत्रः, ततो निक्षिप्यास्य भारं प्रपद्याव हे प्रब्रज्यामिति भणितो धनः । वत्स ! प्रतिगृहाण मणिमौक्तिकादिकं सारद्रव्यम् प्रपद्यावहे आवां महापुरुषसेवितां प्रव्रज्यामिति । धनेन भणितम् - तात ! युक्तमेतद्, संप्राप्तमनुजभावेन प्राणिना इदमेव कर्तव्यमिति । यत्पुनः समादिष्टं तातेन यथा प्रतिगृहाण मणिमौक्तिकादिकं सारद्रव्यमिति, अत्र haryaः सारता मणिमौकिकादिद्रव्यस्य ? । किं समर्थमिदं मृत्यो रक्षितुम् ? । किं वा न भवन्ति एतत्प्रभावतो जन्मजरादयो विकाराः ? । किं शक्यतेऽनेन समस्तस्यार्थिवर्गस्य मनोरथापूरणं कर्तुम् ? । किं वा न परित्यजति इदं प्रयत्नरक्षितमपि क्षीणभागधेयं पुरुषम् ? । किं वा भवति कोऽपि द्रव्ययुतमृतस्य परलोके गुण इति ? । श्रेष्ठिना भणितम् - वत्स ! नास्त्येतद् । धनेन भणितम् - ततः किमनेनाहोपुरुषिकाव
१ समणधम्मं ख । २ ० जरामरणाइया ख ३० जुयस्स मयस्त ख
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
चउत्थो भवो
॥३५०॥
www.jainelibrary.org
