________________
समराइच्चकहा
॥२८०॥
मरिण तकम्मसेसयाए कोल्लागसन्निवेसाडवीए चैव समुप्पन्नो गोमाउगत्ताए ति । तत्थ वि य तकम्म पेरियत हा विह फलभवखसडिया ते जीहा । अइकन्तो कोइ कालो । तओ मरिऊण तकम्मसेसयाए चैव समुत्पन्नो साएयनरवइविलासिणीए मेयणहाहाणा सुताए ति । पत्तो जोव्वणं, बल्लहो नरवइस्स । अभया तकम्मदोसओ चैव सुरापाणमत्तेणं विणावि कज्जेणं दमकोसिया रायजणणी । मुओ रायउत्तेण, वाराविओ तेणं । तओ तं पि अक्कोसिउं पयत्तो । कुविषण छिन्दाविया ते जीहा । aarओ ओ । लज्जिओ खु अत्तणो वुत्तन्तेणं । पडिवनो य अणसणं । मासमेत्तेण कालेन विमुक्की पाणेहिं । समुप्पन्नो य एत्थ पुण्डवद्धमि माहणसुयत्ताए ति । एयमणुहूयं तए |
तओ ममेयं सोऊण समुपपन्नो संवेगो, जाओ भवविराओ । चिन्तियं मए । अहो दुक्खहेउत्तणं पमायचरियस्स । पुच्छिओ साहू । भय, केरिसं फलसेसं ति ? । तओ तेण अइसयनाणिणा विसेसेणं इमं अबलोइऊण भणियं सकरुणं । वच्छ, अविवेगिजणाणुरूवा तवायुः ततो मृत्वा तत्कर्मशेषतया कोल्लाकसन्निवेशाटव्यामेव समुत्पन्नो गोमायुकतयेति । तत्रापि च तत्कर्मप्रेरिततथाविधफलभक्षणेन शटिता ते जिह्वा । अतिक्रान्तः कोऽपि कालः । ततो मृत्वा तत्कर्मशेषतयैव समुत्पन्नो साकेतनरपतिविलासिन्यां मदनलेखाभिधानायां सुतयेति । प्राप्तो यौवनम्, वल्लभो नरपतेः । अन्यदा तत्कर्मदोषत एव सुरापानमत्तेन विनाऽपि कार्येण दृढमाकुष्टा राजजननी । श्रुतो राजपुत्रेण, वारितस्तेन, ततस्तमपि आक्रोष्टुं प्रवृत्तः । कुपितेन छेदिता ते जिल्हा । व्यपगतो मदः । लज्जितः खल्वात्मनो वृत्तान्तेन । प्रतिपन्नञ्चानशनम् । मासमात्रेण कालेन विमुक्तो प्राणेभ्यः । समुत्पन्नचात्र पुण्ड्रवर्धने ब्राह्मणसुततयेति । एतनुभूर्त त्वया ।
ततो ममैतत् श्रुत्वा समुत्पन्नः संवेगः, जातो भवविरागः, चिन्तितं मया - अहो ! दुःखहेतुत्वं प्रमादचरितस्य । पृष्टो साधुः कीदृशं १ मयणलया० क २ पोण्डवद्धमि क
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
चउत्थो भवो
॥ २८० ॥
www.jainelibrary.org