________________
समराइच
AREE
तइओ भव
कहा
२०२॥
॥२०२॥
| देहं चइऊण घडचिडओ विव परभवं गच्छई। ता मा तुम असन्ते वि परलोगे मिच्छाहिणिवेसभावियमई सहावसुन्दरं विसयमुहं परिचयमु, दंसेहि वा देहवइरित्तं देहिणं । अओ जं तए भणियं-जहा दुल्लहं मणुयत्तणं, तमसंबद्धमेव । जओन तं सुकय-दुक्कयाणुभावेण लब्भइ, अवि य भूयपरिणईओ, अओ किमियमाउलत्तणं । तहा जं च भणियं 'अणिचा पियजणसमागमा', एयं पि अकारणं । जओ न ते निक्खन्ताणं पि अन्नहा होन्ति । तहा जं च भणियं 'चञ्चलाओ रिद्धीओ', एयस्स वि न निक्खमणमेव पडिवक्खो, अवि य उवाएण परिरक्खणं ति । तहा जं च भणियं 'कुसुमसारं जोव्वणं', एत्थ वि य रसायणं जुत्तं, न उण निक्खमणं ति । तहा जं च भणियं परलोयपञ्चत्थिओ अणङ्गो' त्ति, एयं पिन सोहणं, जो परलोओ चेव नत्थि, न य कोइ तओ आगन्तूणमप्पाणयं दंसेइ। एवमवि य परिगप्पणे अइप्पसङ्गो त्ति । तहा जं च भणियं 'दारुणो विसयविवागो' त्ति, एयं पि न जुत्तिसंग जओ आहारस्स वि विवागो दारुणो चेव, एवं च भोयणमवि परिचइअव्वं । न य 'हरिणा विजन्ति त्ति जका चेव न वुप्पन्ति ।' [जयहिई य एस ति] न घटचटक इव परभवं गच्छति । ततो मा त्वमसत्यपि परलोके मिथ्याभिनिवेशभावितमतिः स्वभावसुन्दरं विषयसुखं परित्यज, दर्शय वा देहव्यतिरिक्तं देहिनम् । अतो यत् त्वया भणितम्-यथा दुर्लभं मनुजत्वम् , तद् असंबद्धमेव । यतो न तत् सुकृतदुष्कृतानुभावेन लभ्यते, अपि च भूतपरिणतितः । अतः किमिदमाकुलत्वम् , तथा यच्च भणितम् 'अनित्याः प्रियजनसमागमाः' एतदपि अकारणम् । यतो न ते निष्कान्तानामपि अन्यथा भवन्ति । तथा यच्च भणितम् 'चञ्चला ऋद्धयः,' एतस्यापि न निष्क्रमणमेव प्रतिपक्षः, अपि च उपायेन परिरक्षणमिति । तथा यच्च भणितम् 'कुसुमसारं यौवनम्,' अत्रापि च रसायनं युक्तम्, न पुन
निष्क्रमणमिति । तथा यच्च भणितम्-'परलोकप्रत्यर्थिकोऽनङ्गः' इति, एतदपि न शोभनम्, यतः परलोक एव नास्ति, न च 8| कोऽपि तत आगत्य आत्मानं दर्शयति । एवमपि च परिकल्पने अतिप्रसंग इति । तथा यच्च भणितम् 'दारुणो विषयविपाकः' इति,
स
Jain Education International
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org
