________________
૨૦૬
શ્રી જૈન ધમ પ્રકાશ,
શ્રી ચિદાનંદજી કૃત બહેાંતેરીમાંથી પદ ૨૭ મું.
-:*::*:
(રાગ–બિહાગ અથવા ઢાડી.)
લઘુ ૧.
લઘુ ૨.
લઘુ૦ ૩.
લઘુતા મેરે મનમાની, લઈ ગુરૂગમ જ્ઞાન નિશાની. એ આંકણી. મદ અષ્ટ જિનેને ધારે, તે દુર્ગતિ ગયે બિચારે; દેખા જગતમે પ્રાની, દુઃખ લહત અધિક અભિમાની. શશી સુરજ બડે કહાવે, તે રાહુકે ખશ આવે; તારાગણ લઘુતા ધારી, સ્વર્ણાનું ભીતિ નિવારી. છેટી અતિ જોયણુગંધી, લહે ખટરસ સ્વાદ સુગંધી; કરટી મેટાઇ ધારે, તે છાપ શિરપર ડારે. જખ બાળચંદ હોઈ આવે, તબ સહુ જગ દેખણુ ધાવે; પુનમ દિન બડા કહાવે, તવ ક્ષીણ કળા હાઇ જાવે. ગુરૂવાઇ મનમેં વેદે, નૃપ શ્રવણ નાસિકા છેદે; અંગમાંહે લઘુ કહાવે, તે કારણ ચરણ પૂજાવે. શિશુ રાજધામમેં જાવે, સખી હિલમિલ ગેાદ ખીલાવે; હાય બડા જાણ નિવ પાવે, જાવે તેા સીસ કટાવે. અતર મદભાવ વહાવે, તમ ત્રિભુવનનાથ કહાવે; ઈમ ચિદાનંદ એ ગાવે, રહણી વિરલા કાઉ પવે.
લઘુ ૪
લઘુ॰ ૫.
લઘુ
લઘુ
ભાવાર્થ --ગુરૂ મહારાજની કૃપા-પ્રસાદીરૂપે મળેલી હિતશિક્ષાથી લઘુતઃ-નમ્રતા -મૃદુતા-સભ્યતા આદરવામાં લાભ નીચેની વાત લક્ષમાં લેતાં સમજાયા છે. ૧ મિથ્યા અભિમાની ( ઘમંડ રાખનાર) દુનીયામાં છક્કડ ખાઈ પડે છે અને ભારે દુઃખી-હેરાન થાય છે. જાતિ, કુળ, ખળ, ઐશ્વર્ય, બુદ્ધિ પ્રમુખ અ ધિકતા (બીજા કરતાં સરસાઈ ) પામી જે તેને જીરવી નથી શકતા અને મદાંધ બની તેના દુરૂપયાગ કરે છે, તે ખીચારા ભુંડા હાલે મરીને નીચી હલકી ગતિમાં જઈ પટકાય છે. ત્યાં તેને કેાઈ ત્રાણુ-શરણુ કે આધારરૂપ થવા પામતું નથી. ૨ ચદ્ર અને સૂર્ય જ્યોતિષમંડળમાં મોટા કહેવાય છે તેા તે રાહુવડે ગ્રસાય છે, અને તારાએ નાના-દેાટા કહેવાય છે તે તેમને રાહુની કશી બીક રહેતી નથી, તેમને રાહુ નડતાજ નથી,
૩ અતિ છેાટી કાયાવાળી કીડી ગધબળથી ખટરસ સ્વાદ લહી શકે છે અને હાથી મેટાઈ ધારી સુઢવતી પેાતાનાજ માથે ધૂળ નાંખે છે.
૧ રાહુ. ૨ ક, ૩ કીડી. ૪ હાથી. ૫ કચરી. ૬ બીજના ચંદ્ર, ૭ માટાઇ.
