________________
विष समान विष्टाने धिक्कारता सामायिक अणगार विचारे छे, “अहो ! ए अबलानुं धैर्य आश्चर्यकारी छे. जे आ प्रमाणे ते मृत्यु पामी. वळी, हजी सुधी जीववानी आशा राखनारा पुरुषजाति एवा मारा नपुंसकपणाने धिक्कार थाओ.” पछी गुरु पासे ते पापनी आलोचना लीधा विना अनशन लईने काळ करी, शुभध्यानथी ते ज वखते स्वर्गे
गया.
अनार्यदेशमां जन्म
समुद्रनी मध्यमां, कूवा अने बगीचाओथी मनोहर जाणे मुद्रा रहित समुद्र संबंधी श्रेष्ठ भंडार समान श्रीमान् तथा आर्द्रक नामनो द्वीप छे. ते द्वीपमां शत्रुने नाश करनारो, तथा मित्रने वधारनारो तेमज मणि, रत्न, धन, कंचनथी भरपूर आर्द्रक नामनो राजा हतो. ते राजाने जाणे के समुद्रथी प्राप्त थयेली होय तेवी इंद्राणीना रूपसमान आर्द्रिका नामनी स्त्री हती. हवे साधुनो जीव स्वर्गथी चवीने ते आर्द्रिकाना उदरने विशे अवतर्यो. पूर्ण मासे तेनो जन्म थयो. धवल-मंगल गीतो गवाया. महोत्सवपूर्वक ते पुत्रनुं “आर्द्रकुमार" एम परंपराने अनुसरनारुं नाम पाड्यं. अनंता गुणोए करीने निरंतर आश्रय करायेलो ते आर्द्रकुमार माता-पिता वडे वृद्धि पाम्यो. यौवनवय प्राप्त थतां अनेक राजकुमारीओनी साथे तेने परणाव्यो. ते यथारुचि सांसारिक भोगो भोगवतो हतो.
एकदा आर्द्रकुमार पितानी पासे उल्लासपूर्वक बेठो छे. ते समये द्वारपाले आज्ञा आपेला श्रेणिकराजानां मंत्रीए सभामां बेठेला आर्द्रकराजानी आगल भेट मूकीने नमस्कार कर्यो. त्यारे आर्द्रकराजाए जाणे श्रेणिकनुं मूर्तिमान् मित्रपणुं होय तेम गौरवताथी तेने जोयो. पछी ते मंत्रीए साथे आणेली सौवर्य, निंबपत्र, मणि, माणेक वगेरे भेटो आर्द्रकराजाए हर्षथी ग्रहण करी. पछी प्रफुल्लित मुखवाळा आर्द्रकराजाए प्रीतिथी ते प्रधानने पूछ्क्युं के, “अमारो बंधु श्रीमान् श्रेणिकराजा कुशळ छे ?” तेना उत्तरमां पोताना स्वामीनुं कुशळ वृत्तांत कहेवा वडे राजाने आनंद आप्यो. ते समये कुमारे पिताने पूछ्धुं के, जेनी वात सांभळवामां तमे आटला बधा आतुर छो, जेनी साथे तमारे आटली बधी प्रीति छे ते श्रेणिक कोण छे ?
राजा आर्द्रके कह्युं के - "हे वत्स! मगध नामनो देश छे. ज्यां जिनमंदिरो कलशनी पंक्तिओवाळा शोभी ररह्या छे. त्यां राजगृह नगरने विशे श्री श्रेणिक नामनो
57
