Page Text
________________
અય મિલન.
ગરીમાં બિચારા લક્ષિત ! હારી શી દશા ? પ્રેમ કરવા કરતાં પ્રસાદ ગયો. ચન્દ્રને અકવા જતાં દાઝયા-અમૃત પીવા જતાં મૃત્યુ મળ્યું. હાય ! કનર્સીબ થક્ષિત. પરમાત્મ તને શુભ મુદ્ધિ આપે.
1.
ગયા ! લલિતસિંહ ગયા! પેાતાનીર યાનની ગંભીર ભુલના બળ થઈ પડેલાબાહય લલિત-કાંચી નગરના સેનાતિ આજ કાંચી નગર છેડી ગયા. રાજ્યની સીમા ઓળ રતાં તે મનમાં અય્યા− દૈવી ! ન હું. સદાને માટે નવું છું, જગતમાંથી સત્ય, સહાનુભૂતિ, વ્યા, માયા, આશા ને પ્રેમના આર્જેલાપ થયો. આથી સમગ્ર મનુષ્ય ન્નતિના હું શત્રુ અન્યો. આ વખતે તેની આંખમાંથી અગ્નિ ઝરતા હતા. પોતાનું પ્રિજન્મસ્થાન ત્યાગ કરવું પડે છે તેથી કે પોતાની પ્રાણથી અધિક રાજકન્યાના ચિરવિ વાધા તેના નેત્રમાંથી ખરી પડતાં અશ્રુ ોનાર આજ તેના અન્ધ સિવાય આ અરણ્યમ બીજું કોણ છે? કેટલાંય પ્રેમી હૃદય. અગોચર રહી આમ અશ્રુ વેરતાં હશે ? કાણુ નણે ! તે દિવસથી તે એક મોટા અરણ્યમાં રહેવા લાગ્યા, તે એક લૂટારાની ટાળીને તે નાયક અન્યા. પ્રેમનો ભિખારી જગતને લૂટારો બન્યો ! કેવા પ્રેમ માટે અરણ્યવાસ લૂટના ધંધા તેણે સ્વીકાર્યો.
પ્રિય વાંચક ! આવી સ્થિતિમાં તારા મારા જેવા એકાદ સામાન્ય માણસ શું ક હોત ! ઉદાર ધને કાંતા એકાદી નોકરી ગાંધી કહાડી હોત યાતે એકાદ માસિક યાતે વર્તમાનપત્ર કાઢ્યું હાત. આ સ્થિતિમાં થોડું ઘણું કછુ પડત–પણ નવલકથા માટે સુલભ પૃથ્વી પર દુર્લભ એવા સેનાપતિ લલિતસિંહ જેવા વીર એવું કરી બેસી રહેતા નથી.
રમ
તેવા લાકા જે વખતે સુખમાં હોય છે ત્યારે એક નિઃશ્વાસ નાંખવાની સાથેજ અખિઃ વિશ્વ પર ઉપકાર કરી શકે છે. અને તેમની મનોવાંચ્છના તિલમાત્ર વિશ્વ થવાની સાથેતે લાલ નેત્ર કરી આવેગથી મેલે છે કે-રાક્ષસી પૃવી, સમાજ પિશાચ, તમારી છાત પર પગ મુકી હું આ બદલ સખ્ત વૈર લઇશ.” એવું મેલીને તેજ ક્ષણે તે લૂંટારા–બાર ટીઓના ધંધો શરૂ કરે છે. એક ઇંગ્લીશ કાવ્યોમાં પણ જડી આવે છે, તે તેન્ટ રીઆપણા રાજપૂત લોકોમાં પણ પ્રચલિત હતી. આજ રીતે આપણા લલિતસિંહું પણ સ્ત્રી કારી. તે બહારવટે નીકળ્યો. મનુષ્ય નૈતિના દુશ્મન બન્યા.
તેણે સમગ્ર દેશનાં ત્રાસ ત્રાસ ને હાહાકાર વર્તાવી મૂક્યા. અમલદારો, શેઠીઆ સરદારોને પકડી પકડીને રનડવા લાગ્યો. તેને કોઇ શોધી કે પકડી શકતું નહિ. તેની પ્રય ટાળી મુસાને રડતી, રાજ્યતા મજાના લૂટતી, રાળની સ્વારીના મુકામે આગ લગા તી, ને બે ભાત્ર ગરીબ ને વહેંચી દેતી હતી. તેઓ અનાથના સહાયક-ગરીબોન એલી ને નિરાશ્રીતોના આશ્રયભૂત હતા; તે માત્ર શ્રીમંત ઉચ્ચક્રક્ષેત્પન્ન ને રાજ્યકાર્ય નિયુક્ત અધિકારીએ ને માત્ર તે કાલાન્તક જેવા લાગતા, દેશને મચાવનારર લક્ષિત ! આ દેશના પદ્મા ઘેરી બન્યો.
પ્રકરણ ય સુ.
ઘેર અણ્ય પ્રદેશ, નીબિડ ારા” ને વેલડીએએ ઘટ્ટ બનેલા વનપ્રદેશ, કૅવે બિહા મા લાગે છે. સૂર્ય લગભગ અસ્ત પામવાની તૈયારી પરન્ટ હતો. પણ આ અનેક વેલ વિલસીન ક્ષાનાં ઝુંડનાં ઝુંડથી ધીરા બનેલા વનમાં નો રાત્રીજ પડી હાય તેવું ણાતુ
| SR No. | 522064 |
| Book Title | Buddhiprabha 1914 07 SrNo 04 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Adhyatma Gyan Prasarak Mandal |
| Publisher | Adhyatma Gyan Prasarak Mandal |
| Publication Year | 1914 |
| Total Pages | 32 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Buddhiprabha, & India |
| File Size | 839 KB |