________________
२. पुण्ण-विक्कमपहावे पुण्णसार-विक्कमसाराणं कहा
पुण्णोदएण सोक्खं वा, कासइ विक्कमेण वा ।
पुण्ण-विक्कमसाराणं, इह रम्ममुदाहियं ॥१॥ आसि खिइपइट्ठियनामं नयरं, तत्थ पुण्णजसो नाम नरिंदो अहेसि, तस्स य पिया सुहगंगी अत्थि । अह तत्थ पुरम्मि धणड्डसुओ पुनसारो नाम, बीओ विक्कमवणिणो सुओ विक्कमसारो नाम आसि । ते दो वि अहिगयकलाकलावा तारुण्णं समणुपत्ता । एगया ते वियारिति – 'तारुण्णे पत्ते वि जइ लच्छीए अज्जणं न होज्जा, तया अणज्जचरियस्स तस्स को पुरिसगारो? । जाव जस्स लच्छी दाणाइकिरियासु वुच्छेयं न एइ, ताव तस्स जसो, जणसोहग्गं च । तत्तो पणयजणवंछियत्थकरणओ कयचमक्कारा जह सिरी समुग्घडइ, तह जत्तो कायव्वो । तेण अणुसरिमो देसंतरं, आरोहेमो परक्कमगिरिम्मि, तो अम्हाणं जणवल्लहा लच्छी दुल्लहा नो भविस्सइ' । तओ कयपत्थाणा जा सत्थसन्निवेसं गया, ताव पढमस्स पुण्णसारस्स विहिवसओ तत्थ खणणेण महंतो निही समुवट्ठिओ, तं गिण्हिऊण गेहं समागओ, तदुचिएसु कज्जेसु लग्गो । बीओ विक्कमसारो पुणो जलहिपारगमणेण लद्धधणो तुलाए जीवं आरोविऊण नियगेहं पत्तो । सो वि य सधणोचियकिरियासु तं सिरिं विलसिउं परिलग्गो ।
नयरम्मि ताणं पवाओ संजाओ - जह 'एसो पुण्णसारो पोढपुन्नपब्भारो संपत्तसयलवंछियलच्छीविच्छड्डो सुहिओ, बीओ य पुणो विक्कमसारो दारुणजलहितरणसंजायगरुअधणरिद्धी बंधुवग्गसहिओ भोगे भुंजइ । ता एएसि मज्झे पढमो अईव पुण्णबलिओ दइवेण संजुओ अत्थि, बीओ वि अखलियपसरो ववसायपरो पुरिसकारेण जुत्तो अत्थि' । रन्ना एसो पवाओ निसुओ, अइकोउगाओ सहाए ते सद्दाविआ, पुट्ठा य – “किं एसो पवाओ सच्चो, अण्णहा व ?'त्ति । तेहिं भणियं – 'जणप्पवाओ वितहो न होज्जा जओ पायं अइपच्छन्नं पि कयं कज्जं लोगो सज्जो वियाणेई' । एवं सोच्चा रन्ना तेसिं परिक्खा आरद्धा ।
पढमो पुण्णसारो एगागी चिअ भोयणस्स कए निमंतिओ । महाणसनरा वि भणिया – 'अज्ज तुम्हेहिं रसवई न कायव्वा, जओ एयस्स पुण्णवसेण पत्तं अम्हेहिं भोत्तव्वं' । अह पत्ते भोयणसमए महादेवीए संपेसिओ महल्लो अंतेउररक्खगो विन्नवेइ – 'अज्ज देवीगिहम्मि तुम्हेहिं भोत्तव्वं, जओ अज्ज जामाउओ नियनयराओ किं पि पयोयणत्थं समागओ अत्थि । तस्स निमित्तं सूओदणाइभेयं साउभोयणं पसाहियं । ता देव ! तुमए सद्धिं भुंजतो सो सोहागं लहेज्जा' । तो ते सव्वे वीसत्था तं भोयणं भुंजीअ ।
अन्नदिवहे बीओ विक्कमसारो भोयणत्थं निमंतिओ । सव्वे वि रसवईए पसाहगा भणिया - 'लहुं चेव भोयणं कुणेह' । तेहिं सव्वायरेण भोयणं उवट्ठियं कयं, भोयणावसरे आसणेसुं दिनेसुं, उवट्ठिए भत्ते समाणे, तया रायसुयाए अट्ठारससरसमनिओ आमलगथूलमुत्ताहलुब्भडो हारो निन्निमित्तं पि तुडिओ, दीणाणणा य सयंती रायसुआ पिउस्स पासम्मि समागम्म भासइ - 'मे हारो इहि पोइज्जउ, नऽन्नहा भोयणं काहं' । इअ जंपिए तो नरवई जाव विक्कमसारमुहं पलोयइ, ताव उज्जियभोयणकज्जेण तेण सो
१३८
Jain Education International
For Personal & Private Use Only
www.jainelibrary.org