________________
5 | को मित्रधर्म: ?
मुनिधर्मकीर्तिविजयः
एकस्यां शालायां द्वौ विद्यार्थिनौ सहाध्यायिनौ आस्ताम् । तयोर्मध्ये बाढं मैत्र्यासीत् । गते काले तत्रैको जातश्चिन्तकः अन्यश्च राजप्रधानो जातः ।
एकदा प्रधानस्य पत्नी चिन्तकस्य गृहे आगतवती । तया पृष्टम् - भवान् कथं भवतो मित्रं मेलितुं गृहं नाऽऽगच्छति ?
चिन्तक उवाच - साम्प्रतं तु बहवो जनास्तं मेलितुमागच्छन्ति । ततोऽहं यदि नाऽऽगच्छेयं तर्हि न काऽपि बाधाऽस्ति, अहं तु तदैवाऽऽगमिष्यामि यदा स निर्वाचने पराजितो भविष्यति ।
प्रधानपत्नी जगाद - कथमेवं भवान् वदति ?
चिन्तकेन कथितं - तस्मिन् काले नमस्कारं कुर्वन्तः सर्वेऽपि विमुखा भविष्यन्ति, ततो मे सुहृद् हताशयाऽभिभूतो भविष्यति ! तदोत्साहस्यौषधम्, आश्वासनरूपं वेदनोपशामकं पट्टकं च गृहीत्वा मम मित्रस्य पीडां दूरीकर्तुमागमिष्यामि ।
सानन्दं प्रधानपत्नी आह - सत्यं, सत्यम् । मित्रस्य धर्मो न कोलाहलवर्धनम्, अपि तु अर्तिपीडाशमनमेव ।
११९
