________________
રૂ
नाथः सदा पश्यति सर्वलोकान्, कृपाईचित्तः समसौम्यदृष्ट्या । सेवारतानेव शिवं ददानः, कथं भवेस्त्वं समदृष्टिरीश ! ॥ अतः कृपालो ! कृपया निरीक्ष्या, अस्मादृशा अज्ञतरा अपीह । सेवापहीणानपि तारयेश्चेत् स्यान्नाथता ते भुवि शंसनीया ૩૦ देव त्वदीयांहिसरोरुहाभ्यां, हताघरुग्भ्यां हृदि संधृताभ्याम् । तीर्णो भवाब्धिर्यदि भव्यजीवैः, किं तत्र चित्रं बहुशक्यमेतत् ॥११॥ ये पामराः पातकघोरपुञ्जाः, त्वत्सम्मुखं द्रष्टुमनीहमानाः । तेऽपीश ! तीर्णा अतिथित्वमाप्ता, त्वलोचनानां खलु चित्रमेतत् ॥१२॥ अहोद्वतं ते भवतारकत्वं, यदेकवारं भवतोऽनुकूलम् । भवेन्मनश्चेद् भविनस्ततोऽपि, त्वं तारयस्येनमशङ्कितं यत् अद्यापि घोरे भववारिराशौ, यद् बंभ्रमाम्यत्र किलैकहेतुः । त्वदानुकूल्यं न धृतं कदाचि-न्मया भवोत्तारणदिव्यशक्ति कदा त्वदाज्ञापरतत्रचित्तः, समग्रसत्त्वेष्वनुकूलवृत्तिः । सचेतनाचेतनमोहहीनः सम्यक्कियां देव ! समाचरिष्ये कदा त्वदाज्ञारतयो विरक्ताः यतीश्वराः सर्वसुखानपेक्षाः । निरीहचित्ताः श्रुतमात्रवित्ताः, कृपां करिष्यन्ति मयि प्रसन्नाः સોદ્દો कदा त्वदारयोद्भवदिव्यवाणी - सुधाप्रवाहो मम कर्णरन्ध्रे । पतन्ममाऽनादितृषातुरत्वं, हरिष्यतीशान ! तुषारशीतः कदा त्वदाभोज्ज्वलनेत्रदीप्तिं भविष्यते नेत्र सुधाञ्जनं मे । येन प्रयासेन विनैव कामान्धता क्षयं यास्यति मामकीना ૨૮
॥१४॥
॥१५॥
॥१७॥
13
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
