________________
(८३)
वस्त्रो, सोनानां सांकळां वगेरे भेटथी नवाज्या. कलाकारोने पण चसको लाग्यो एटले कलाकारोए पार्छ गायुं, 'भरडाए जे जे कर्यु ते हुं कही बतावं छु'. एटले मठपतिए फरी पाछी तेमने भेटो आपी. एटले कलाकारोए त्रीजी वार ए ज गीत गायु. हकीकते ए लोको शंकरचरित्रना गीतनी प्रस्तावना लेखे ए पंक्तिनुं गान करता हता, पण जटाधारी एने पोताना पहेलाना आचरणने, प्रसंगने अनुलक्षीने घटवतो हतो. एटले पछी क्रोधे भराईने ए जटाधारी कलाकारोने बोलावीने बराड्यो, 'अरे दुष्टो ! तमारे शुं कहे, छे ? भरडाए छींपाने घेर दहीभात खाघा, खाधां, खाधां-एमां कोईनुं कांई लई लीधुं छे ?'
आमां 'हुंबडक' ए 'झंबडक', भ्रष्ट रूप छे. अहीं पण गीतना छंदनी पंक्ति १४ मात्रानी छे.
४. गोरखनाथनु एक पद
शुभशीलगणिकृत 'विक्रमादित्यचरित्र'मां गोरखनाथना नामांकनवाळु एक पद उद्धृत थयुं छे (भाग १, आठमो सर्ग, पत्र १३४ख - १३५ क). ते नीचे प्रमाणे
छे:
पुत्ता चित्ता होइं अनेरा, नरहं (?) नारि अनेरी, मोहइ मोहिउ मूढ जंपई, मुहियां मोरी मोरी. १ अतिहि गहना अतिहि अपारा, संसार-सायर खारा, बुज्झउ बुज्झउ गोरख बोलई, सारा धम्म विचारा. २ कवणह केरा तुरंग हाथी, कवणह केरी नारी, नरकिहिं जाता कोइ न राखइ, हियडइ जोई विचारी. ३ क्रोध परिहरि मान म-न करि, माया लोभ निवारे, अवर वइरी मनि म आणे, केवल आपुहु तारे. ४
आ पद कां तो खरेखर गोरखनुं होय, अने तेनी मूळभाषा बदलाई होय, अथवा तो कोई उत्तरकालीन संतभगतनुं होय अने गोरखने नामे चडी गयुं होय. छंददृष्टिए कोई कोई पंक्ति खामी वाळी छे : एकाद अक्षर वधुघटु छे, अने तेनुं कारण मूळना पाठनी भ्रष्टता होय.
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
