________________
३८
छे. लोभ त्यजतां, मोक्षसुख हाथवेंतमां छे.
(4)
प्रस्तुत रचना श्री उत्तमचंदनी छे. सं. १८५३ चैत्र वद १०ना रोज आ 'भास' रचायो छे. कविना गुरुनुं नाम शिवचंद छे. गाम अने नगरोमां विहार करतां करतां कविना नगरमां आव्या छे. साथे सद्गुरु श्री विजय जिनेन्द्रसूरि छे, जेओ तपागच्छना नायक छे. तेओ अहीं वीरप्रभुने वंदवा तथा चतुर्विध संघने वंदाववा आव्या छे. (कदाच तीर्थयात्राओ नीकळ्या छे अने रस्तामां आवता नगरोनां देरासरनां दर्शन करता जाय छे.) गुरुना पिताश्रीनुं नाम शाह हरचंद अने मातानुं नाम गुमान छे. सूरिपदने पामेला गुरु खरे ज, गुणने पात्र
छे.
अनुसन्धान-५७
आम अहीं गुरुदर्शननो थनार आनन्द व्यक्त थयो छे. अहीं गुरु नाम गच्छनाम मातापिताना नाम, संवतना उल्लेखथी कृति ऐतिहासिक रीते महत्त्वनी बने छे.
साध्वी जडाव श्रीरचित
(१) श्री आदिजिन ( कोठारीपोळमांना ) स्तवन
रीखवजी आवा गुजर देस रे : अबोडा :
हुं तो प्रणमु बाले वेस रे : अ :
ते तो कोठारी पोळमां छाजे रे : अ :
प्रभु भोइरा माही बीराजे रे : अ : री : ॥ १॥ उपर सुवधीनाथजी राजे रे : अ : तीहा ढोल नगारा बाजे रे : अ : साथै सरणाई भुगल वाजे रे : अ : आकासे दुंदभी गाजे रे : अ : अमे मली सहीअरनी टोली रे सखी चसठ बाली भोली रे जल चंदन म्रगमद घोली रे : अ :
रीख : ॥२॥
अ :
अं :
केसर बरास रंगरोली रे : अं : रीखव ॥३॥
