________________
चतुर्थोऽङ्कः।
९७
· मंथरकः-केहं समसंधाणमुच्चंतहेदिणिवहकवलिदसअलादिसाअक्को विमुक्ककिलकिलासहमहुरं झत्ति वद्दरिदं विज्जाहराणं बलं हिअडअंतो णमिणंदणं एव्व आहिजुज्जाद मेहप्पहो ।
रत्नमाली–अहो स्थैर्य वीरवतचर्यायां मेघप्रभस्य । मंदरः-किमुच्यते।
चरत्यमुष्मिन् बलशौर्यविक्रमैन राजते कश्चन राजते गिरौ। हरौ करींद्रक्षतजांबुचूषण
प्रवृद्धगृनावपरे यथा मृगाः ॥ ६७ ॥ मंदारसाला-हैद्धि हद्धि । अणारदाणसरंदवाणधारापूरंददिठिपहहि परोप्परणिरंधसंदहेहि महारहाहिहिदेहि रहसहस्सेहि सव्वदिसाअक्कं वेडिओ समं एव्व णमिणंदणो। ण आणे किं एत्थ होहिइ ।
रत्नमाली-प्रिये नैतद्रथसहस्रं मेघप्रभस्यैवायमधरितालातचक्रभ्रमस्य स्पंदनस्य स्पंदः।
मंदारमाला-अम्हे अच्छेर जं कहिदंपि ण विस्ससंति लोअणाइ । मंथरकः-अरे किं एवं विअसत्तदापिच्छगुच्छसप्पहो पिक्कलराअजंबू१ कथं समसंधानमुच्यमानहेतिनिबहकवलितसकलादिशाचको विमुक्तकिलकिलाशब्दमधुरं झटित्यवतीर्ण विद्याधराणां बलं हिंडयन् नमिनंदनमेवाभियुध्यति मेघप्रभः। २ हां धिक् हा धिक् । अनारतनिस्सरद्वाणधारापूर्यमाणदृष्टिपथैः परस्परनीरध्रसंदष्टैर्महारथाधिष्ठितः रथसहस्रः सर्वदिशाचक्र वेष्टितोसममेव नमिनंदनो न जाने किमत्र भविष्यति। ३ अहो आश्चर्य यत् कथितमपि न विश्वसतः लोचने। ४ अरे किमेतत् विकसत्तापिच्छगुच्छसप्रभः पक्कराजजंबूफलश्यामलः नीलकंठकंठप्रभाकरः अकालोपस्थितबहुलपक्षदोषकृष्णः अंजनधूलीपुंजसदृशः राहुविंबसहस्रसंपातभीषणः तमिस्रागुहातिमिरोद्गारगभीरः सप्तमपातालोदरदुरालोकः प्रसर्पति गगनांगणं अंतत एव नमिनंदनस्य ।