________________
व्याख्या-इदमल्पायुष्कसूत्रमपि स्पष्टं । नवरं यावचे न म्रियन्ते तापत् प्रत्याख्यानस्य विषयः, असेषु वा समुत्पन्नाः संतो विषयतां प्रतिपद्यन्ते ॥ २५ ॥ पुनः श्रावकाणां दिग्वताश्रयेण प्रत्याख्यानविषयं दर्शयति ।
भगवं च णं उदाहु संतेगइया समणोवासगा भवंति, (इत्यादि) जाव अयंपि भेदे से० (सू० ) ॥ १ ॥ २६ ॥ व्याख्या-सुगम, नवरं- देसावगासिय'ति पूर्वग्रहीतस्प दिगवतस्य योजनशतादिकस्य यत्प्रतिदिनं सक्षिप्त योजनमतव्रतादिमानं करोति, तद्देपावकाशिकमुच्यते, तथाहि-'पुरत्थापाईण 'मिति, 'पुरस्थ 'ति प्रातरेव प्रत्या. ख्यानावसरे दिगाश्रितमेयम्भूनं प्रत्याख्यानं करोति, यथा- प्राचीनं' पूर्वाभिमुखं पूर्व दिशि एतावन्मयाऽद्य गन्तव्यं 'प्रतीचीन पाश्चमायां दिशि दक्षिारया उदोच्या उत्तरम्यां एतावद् गन्तव्यं, एवं प्रत्यहं प्रत्याख्यानं करोति, तेन च व्रतेन गृहीतपरिमाणात् परेण दंडो निक्षिप्तो-व घस्त्यक्तः, ततश्च स श्रावकः सर्वजीवेषु क्षेमकरोऽहमस्मीत्य ध्यवसायी स्यात्, तत्र गृहीतपरिमाणे देशे ये पारेण त्रसाः येषु श्रावकस्वादानतः प्रथमत्रतादारभ्यामरणान्तं दण्डस्त्यक्ता, ते त्रसाः स्वायुष्कं परित्यज्य तत्रैव गृहीत मानदेश एवं त्रसत्वेन प्रत्यायान्ति, गृहीतपरिमाणदेशे वसायुकं परित्यज्य त्रसेप्योत्पद्यन्ते, ते श्राद्धस्य सुप्रत्याख्यान स्यादुभयथापि त्रसत्वमद्भावादिति । शेष सुगमम् ॥ २६ ॥
तथ आरेणं जे तसा पाणा (इत्यादि) जाब अयंपि भेदे से णो० (सू०) ॥ २ ॥ २५ ॥ व्याख्या-अब आराद्देशवर्तिनस्त्रमा आराद्देशवर्तिपु स्थावरेणु उत्पद्यन्ते ॥२७॥
