________________
मुनक्ति । जीवत्यस्मिअहं राज्यसुखमनुभवितुं नामिीति केनाऽपि व्याजेनैनममारयिष्यं ताई राज्यमकरिष्यमिति स्थिरीकृत्य स पितरं घातयितुम्प्रयतमानोऽभूत् । एतत्स्वरूपकथमपि ज्ञाला रामानं सन्त्री विमान ! सपथा हे जन् ! अतः कमप्युपार्य छुरु, येन राजकुमारस्य तबापि च जीवितं तिष्ठत् । ततो राज्ञा सदसि तमाय स कथितः । हे पुत्र ! अहं पद्धो जातोऽस्मि । यथावद्राज्यकार्यमपि कर्तुं न शक्नोमि । अतः परं तथाकर्तुमिच्छाऽपि मम नास्ति । अतस्त्वामिदानीमेव राज्येऽभिषेक्तुमिच्छामि। परमस्मस्कुले सनातनी किलषा पद्धतिर्वर्तते तां शृणु । एतद्राजभवनेश्टोत्तरशतस्तम्भेष्वेककस्मिन् स्तम्भे येऽष्टोत्तरशतईसा विद्यन्ते तानकैकशोऽटोत्तरशतवारं द्यूतक्रीडया यो जयति, स राज्यसिंहासनमारोहति । नो चेत्तस्य विनानि जायन्ते । उक्तसंख्याया अपूतों मध्ये पाशकानां विपरीतपात तु पूर्वजितान्यखिलान्यपि यास्यन्ति । उक्ता तावती संख्या पुनरादितः पूरणीया भविष्यति, इत्वमेतत्कृत्यं सत्वरं विधाय राज्यमिदं गृहाण । परमेवं कृत्वा राज्यप्राप्तिरतिदुष्करा वर्तते । कदाचित्कोऽपि देवसाहाय्ययोगेन तांस्तावद्वार विजित्य राज्यमाप्नुयादपि धर्मेष्वनुपार्जितेषु यो हि महता यत्नेन प्राप्तमिदं मनुष्यत्वं गमयति तस्य जन्म शतैरपि कोटियत्नैरपि पुनर्लब्धुं सम्मैव भवतीति मत्वा भव्यजीवधर्मापार्जनमवश्यमेव कसेव्यम् । प्रमादो हि तत्र मनागपि न विधाजच्यः ।
५-अथ मनुष्यस्वदौलभ्ये रत्नस्य १४-दृष्टान्तमाहयथा-तत्र बसन्तपुरनगरे धनाढ्यो धनाभिधो व्यवहारी निवसति स्म । तस्य पञ्च पुत्रा आसन् । रत्नपरीक्षणशास्त्रे च तस्य । घनश्रेष्टिनो महान परिश्रम आसीत् । अतस्तत्परीक्षाकरणेऽसावद्वितीयोऽभूत् । धनाऽऽधिक्यादसौ महाहाणि रत्नान्यनेकानि क्रीवा गृहे रक्षितवान् । अत एनं सर्वे लोका रत्नसार इति कथयन्ति स्म । यानि यानि दिव्यानि रत्नानि यस्य कस्यचित्पाः सोऽपश्य
