________________
इह खल ते साधयो धन्या विरलाश्चैत्र जायन्ते, ये किल मेरुवर्धराणि प्राणातिपात-पृपावादावचादान-मैथुन-परिस्पाग|| रूपाणि पश्चमहाप्रतानि सम्यक पालयन्ति । पुनर्य पाक्षाभ्यन्तरसंयोगनिःसमा विचरन्ति, पञ्चविधानाचारान् पालयन्ति । शीतादि दुःखपरीपह सहन्ते वशीकृतपञ्चेन्द्रियतुरङ्गवेगा मोक्षमीहन्ते । ईदृशमतीव दुष्करं साधुधर्म गृहीत्वा पावजीवमवन्ति ॥ ७॥
मयण शिर विमोड़ी कामिनी संग छोड़ी, तजिय कनक कोड़ी मुक्तिसं प्रीत जोड़ी।
भव भव भय वामी शुद्ध चारित्र पामी, इह जग शिवगामी ते नमो जयुस्वामी ॥ ७४ ॥ यो हि कन्दर्पदप जिगाय कामिनीमत्यजत् । अधिगतवर्णकोटि मुक्त्वा मुक्तिस्त्रियामरस्त शुद्धञ्चारित्रच यावजीवमपालयत् । सकलभवभीतिमपनीतवान् प्रान्ते चासारसंसारतो मुक्तवान् । एतादृश जम्बूस्वामिने नमत भृशमदमपि तश नमस्यामि ।। ७४ ।।
अथ ३२-श्रावकधर्मविषये-शार्दूलविक्रीडित-वृत्तम्जे सम्यक्स्व लही सदा व्रत धरे सर्वज्ञ सेवा करे, संध्यावश्यक आदरे गुरु भजे दानादि धर्माचरे । नित्ये सद्गुरु-सेवना मन धरे पचो जिनार्धाश रे!, भाख्यो श्रावक धर्म बोय दशधा जे आदरेते तरे॥७॥
यथा-भो भव्यप्राणिन् ! जिनेश्वरो भगवान भवाधिं निस्तषुमीदर्श सद्धर्मभाषते-यो हिसम्यक्त्वमेत्य सदैव व्रतं कुरुते । सर्व पूजयति प्रातः सायश्च प्रतिक्रमण नियमतो विधिवत्करोति । भक्त्या सादरं गुरून सेवते तथा दानशीलतपोमावलक्षणचतुर्षा धर्ममापरति । सदैव सद्गुरौ भक्ति तनोति तथा द्वादशविधश्राद्धधर्म परिपालयति । ईशो या भावका स एष मवाम्मुधि निस्तीर्य । मोक्षसुखमनुभवति ।। ७५॥