________________
मापया मितव नकलिप्सया समयमयजामन् राजपुरुचौरषिया निगृहीतोऽभूत् | नवनवरसं जिघृक्षुभ्रमरो यथाऽस्तसमनमविताय कमलान्तस्तिठस्तत्रैव मध्यते, अतः सर्वसुख हेतुः सन्तोष एव सजनैः परिधार्यः ।। ६६ ॥ वरप्रभावो नीविशाध्यक्तं यथा
सर्पाः पियन्ति पवनं न च दुलारते, शुष्करतृणैवेनगजा बलिनो भवन्ति । कन्दैः फलमुनिवरा गमयन्ति कालं, सन्तोष एव पुरुषस्य परं निधानम् ॥ १॥ अपि चइंसितं मनसा सर्व, कस्य संपद्यते सुखम् ।। देवायत्तं जगत्सर्व, तस्मात्संतोषमाश्रयेत् ॥ २॥
अथ २८-विषयतृष्णा-विषये--- शिवपद यदि वांछ जेह आनंद दाई, विष सम विषया तो डि दे दुःखदाई।
मधुर अमृत धारा दूधनी जो लहीजे, अति विरस सदा तो कांजिका स्युं ग्रहीजे ॥ ६७॥ हे भव्यजीवा ! यूयं यदि स्वात्मानन्दप्रदं मोक्षं वाञ्छय तहि-महादुःखदमिर्म विषयविषं त्यजत ! यतः पीयूषमिवातिमधुरं शर्करामिभं सुस्वादुपयो यस्य संमिलति स विरसमतिकटुकाञ्जिकं कदापि नेच्छति । इति दुर्गतिनिदान विषयसुखं हेयमेव ॥ ६७ ।।
विषय विकल ताणी कीचके भीम-भार्या, दशमुख अपहारी जानकी राम-नार्या ।
रति धरि रहनेमी देख श्रीनेमि-भार्या, जिण विषय न वा तेह जाणो अनार्या ॥ ६८॥ किश-विषविणां महतामपि या दुर्दशा जापते तां शृणुत-चारुतरां पाण्डवभार्यामालोक्य रागान्धीभूतो विराटराजस्य श्यालः
