________________
सिद्धान्तसारः ।
४१
भवन्ति, एते द्वादश लोइहीणा— संज्वलन लोभरहिताः क्रियन्ते तदा एकादश भवन्ति । के ते ? अष्टौ मनोवचनयोगा औदारिकौदारिकर्मिश्रकार्मणकायास्त्रय एते एकादश यथाख्यातसंयमिनां भवन्तीत्यर्थः । ' प्रणवजय णोकसाया अहंतकसाय देसजमे' इयमगाथा तस्याः परिपूर्ण सम्बन्ध उत्तरगाथायां ज्ञेयः ॥ ६१ ॥
तसऽसंजमहीणऽजमा सव्वे सगतीस संजमविणे । आहारजुगुणा पणवणं सव्वे य बुजुगे ॥ ६२ ॥ महावने ।
आहारकयुगोनाः पंचपंचाशत् सर्वे च चक्षुर्युगे ||
णवजोय णोकसाया अहंतकसाय देसजमे तसऽसंजमहीणऽजमा सच्चे सगतीस --- देस में --- संयमासंयमे सप्तत्रिंशत्प्रत्यया भवन्ति । ते के ? णवजोयेत्यादि । मनोवचनयोरष्टौ औदरिककायस्यैक एवं नव, तथा शोकसाया — हास्यादयो नवनोकषायाः, अद्वैत कसाय – अष्टौ अन्त्याः प्रत्याख्यानसंज्वलन क्रोधमानमायालोभाः कषायाः, तसऽसंजमहोणऽजमा सम्बे सचधरहिता अन्येऽसंयमा अविरतयः सर्वे एकादश एकत्रीकृताः सप्तत्रिंशत् । संजमविणे आहारजुगुणा पणवणंअसंयमे आहारज्जुगूणा --- आहारकयुगोना आहारकाहारकामश्रद्वयोनाः, 'पणवणं - पंचपंचाशत् प्रत्यया भवन्ति । इति संयममार्गणायां प्रत्ययाः । सब्वे य चक्खुजुगे ---- च पुनः चक्षुर्युगे चक्षुरचक्षुर्दर्शनद्वये नानाजीबा - पेक्षया सर्वे सप्तपंचाशत्प्रत्यया भवन्ति ॥ ६२ ॥
अवहीए अडदाले गाणतिउत्ता हि केवलालोए ।
सग गयदोआहारय पणवणं हुंति किण्हतिए ॥ ६३ ॥ अवधौ अष्टचत्वारिंशत् ज्ञानत्रिकोक्ता हि केवळालोके । सप्त तद्विकाहारकाः पंचपंचाशत् भवन्ति कृष्णत्रिके ||
