________________
श्रीपोमराजसुतश्रीवादि राजप्रणीतं ज्ञानलोचनस्तोत्रम् |
ज्ञानस्य विश्राम्यति तारतम्यं परप्रकर्षादतिशायनाच्च ।
यस्मिन्न दोपावरणे तुलावद्अष्टेष्टशिष्टोक्तनयप्रकाशे ॥ १ ॥ ध्यात्वा च यं ध्यायति नौति नुत्ता नत्त्वा नमत्यत्र परं न लोकः । श्रुत्वाऽऽगमान् यस्य शृणोति नान्याञ् श्रीपार्श्वनाथ तमहं स्वीमि ॥ २ ॥
युश्मम् ।
तृणाय मत्वाखिललोकराज्यं निर्वेदमाप्तोऽसि विशुद्धभावैः । ध्यानैकतानेन च चेतसाभूः
कैवल्यमासाद्य जिनेश ! मुक्तः ॥ ३ ॥
चरं यथेष्टं वृणुतेऽत्र वर्याभिभूय राजन्यकमाशु विश्वम् ।
गुरुं च बुद्धं कपिलं हरादी - स्तथा शिवश्रीः सततं भवतम् ॥ ४ ॥ परैः प्रणीतानि कुशासनानि दुरंतसंसारनिबंधनानि । स्वया तु तान्येव कृतानि संति तीक्ष्णानि भर्माणि यथा प्रयोगात् ||५||